Lingam of light

witte leeuw‘God’ is mijn grote liefde
Ik heb zelfs een jaar of 8 terug een Kundaliniyoga-Sikh-naam gekregen die deze betekenis weergeeft: “Door haar grote liefde voor God komt zij door alles heen’, Tej Partap Kaur (Kaur betekent leeuwin).

Mijn liefde voor God werd bijna mijn dood doordat ik nogal in strijd was met ‘de maatschappij’ en wat narcistische ondertonen die vooral in mijn vaders bloedlijn speelden.
Het is een wonder dat ik er nog ben, een wonder dat zich steeds een beetje verder mag ontvouwen.

Ik voel me dankbaar dat ik door alle ervaringen een steeds completer beeld heb mogen vormen over ‘wie’ God is. Ik trek mijn eigen conclusie….. We zijn het allemaal samen!

Heldere waarden

In een maatschappij waarin er geen heldere waarden zijn over hoe mensen met elkaar omgaan was het een flinke uitdaging om mijn eigen ‘spirituele’ waarden te blijven leven. Toch heb ik zo goed mogelijk geprobeerd mijn pad door het labyrinth van ‘waan’ te doorlopen.
Het is lang een uitdaging geweest dat ik als kind koos om mijn vizier helder te houden. Met regelmaat vraag ik me nog af of het nodig is geweest of anders had gekund. Gelukkig wordt met de jaren de pijn getransformeerd naar pleasure. Ik heb een dijk aan ‘know-how’ kunnen ontwikkelen en weet hoe en waar ik op aan kan sturen in de oceaan van liefde die we samen zijn.

Flow

Mijn leven is nu zo’n 7,5 jaar voluit in flow. Natuurlijk zijn er momenten waarop ik weer even diep in het stof mag bijten. Zo werkt dat als ziel….
Eigenlijk is ‘spirituele bouwkunst’ net als breien: ‘Insteken, omslaan, doorhalen en af laten glijden’, net zolang als dat je je ‘huiswerk’ te doen hebt om jouw moeienis met ‘de wereld van alle dag’ weer in het licht te zetten. Uitdagingen blijven komen om je uiteen te kunnen zetten met jezelf, als geboorteweeën van de prachtige God/Godin die je (=is we) in wezen altijd en eeuwig bent (zijn).

Dream BIG
Het is voor mij een hele kunst (geweest) om met de grote helderheid die ik van nature heb te onderscheiden wie ik ben en wie de ander is. Het was bizar om te ontdekken (en vooral ook om het te moeten leren leven) dat als je je niet te veel bij de scenario’s van anderen betrekt het leven een heel stuk lichter wordt. En dat door minder met de emoties van anderen mee te gaan je uiteindelijk veel meer te betekenen hebt voor het grotere geheel.

Eerder werd ik boos als ik voelde dat anderen zich niet voldoende inzetten om de aarde weer in harmonie te brengen. ‘Als zij het niet doen doe ik het wel’ dacht ik. Zo ben ik me steeds meer gaan verdiepen in het collectieve bewustzijn op aarde tot ik voelde dat ‘het veld’ weer genoeg vrij was om ‘de shift’ te kunnen bewerkstelligen.
Is het mijn taak geweest? Ik zal het nooit weten. Wel weet ik dat het leven me keer op keer laat zien dat het heel veel respect heeft voor hoe ik mijn eigen ‘touwtjes aan elkaar heb geknoopt’. ‘Bewustzijn’ is mijn weefkunst gaan volgen en ‘liken’ en hoe groter ik groei, hoe gemakkelijker ik mijn oorspronkelijke creativiteit en groeizame intentie op een fijnzinnige manier kan delen in de wereld om me heen.

IMAG1694
Shekinah – 2013

Lingam of light

Om een voorbeeld te geven van de grote druk die ik in mezelf had opgebouwd om het verschil te maken voor de aarde deel ik een stukje uit mijn leven:
4 jaar geleden koos ik er voor om mee te doen met de opleiding voor ‘tantrisch seksuologisch begeleider’ van Soultantra. In het eerste opleidingsblok was er een avond waarop de sisters samen kwamen. We kregen een opdracht: Teken ‘de lingam’ van je dromen…..
Met al het vuur dat in me was had ik het liefst alle vellen papier verzameld en had een lingam getekend die nog groter was dan de ruimte waar we in werkten (zo’n 18 meter lang). Vol vuur liet ik mijn licht stralen op het vel papier….. De lingam heeft nog ruim een jaar boven mijn bed gehangen als reminder voor deze weer naar het land van dromen mocht verhuizen.

Het juiste perspectief

Inmiddels is mijn gevoel voor ‘maat’ weer meer kloppend geworden. Van lieverlee heb ik geleerd om meer evenwichtig in het leven te staan. Ik hoef geen Atlas meer te zijn, geen Jezus of Maria Magdalena, geen Boeddha, Michael of ‘wereldredder’ om te kunnen zien dat het goed gaat met het collectieve bewustzijn op deze prachtige planeet.
De dijken zijn doorbroken. De lingam van licht doet haar werk, door ons allemaal heen….

Love is all there is

Het geschenk van het leven blijft en mijn talent om het mooiste in alles te kunnen zien ontvouwt zich steeds verder. Ik voel me een gezegend mens.
Er is niemand, maar dan ook niemand die me dit geschenk hoeft af te nemen want liefde heeft vrij spel in mij. En daar maakt ze dankbaar gebruik van op een steeds zachtzinniger wijze. _/|\_ <3

En de winnaar is…..

verkeizingspostersNog even en dan zijn er verkiezingen. Veel mensen in mijn omgeving zijn betrokken bewust. Het is tijd dat er een gezondere samenwerking gaat ontstaat tussen ‘mens en aarde’.

In een samenleving waarin concurrentie als een gezonde drive wordt gezien om te kunnen excelleren kan het haast ook niet anders dan dat de komende verkiezingen ook op een soort van soap-versie van ‘Holland-has-got-talent’ lijken. Je kijkt, je leest en overlegt. Elke partij heeft weer eigen karakteristieken. Maar ergens diep van binnen lijkt iedereen te voelen: ‘Hier komen we er niet mee’.

In mijn ogen is de aarde toe aan een nieuwe manier van orkestreren.
Voor mij is ‘het winning team’ niet gebaseerd op de kop-man of -vrouw die de hoogste ogen gooit maar is het winnende team een steeds grotere groep mensen die doorvoelen dat trouw zijn aan je hart en aan je eigen integriteit een heel ander resultaat geeft dan ‘het beter willen doen’, los van een openhartige verbinding met anderen.

vipassana-meditatie-zorgt-voor-vrede-van-binnenIk kijk uit naar de dag dat van elk lid van de Haagse kamers wordt verwacht dat ze eerst 10 dagen stil gaan zitten in Vipassana. Of dat er aan het begin van een nieuwe kabinetsperiode samen op Visionquest wordt gegaan. Talking with inner nature, talking with nature outside.
Iedereen die zulke ervaringen heeft gehad kan er van mee spreken hoe de natuurlijke synergy toeneemt als je samen komt in essentie. Wondertjes van co-creatie ontstaan daardoor.

Ik kom er meer en meer achter dat er zodra we als mens ten diepste verantwoordelijkheid nemen voor onszelf en onze eigen creatie-kracht er heel andere mogelijkheden zijn om onze samenleving te organiseren.
Op een veel vruchtbaarder en harmonischer wijze. Met respect voor de unieke talenten die ieder mens in zich draagt. Met respect voor alle bronnen van de materie die we gebruiken. Met respect voor het ecologische systeem.

De top van wat we kunnen bereiken ligt niet langer op de hoogste berg. Is niet langer zichtbaar in wie de grootste bankrekening heeft of de grootste mond met mooiste woorden.
op handDe top van wat we kunnen bereiken is dat de aarde zichzelf uit kan gaan spreken door ons heen. Het is tijd dat het besef groeit dat we via haar levende matrix van bewustzijn allemaal, niemand uitgezonderd, moeiteloos en liefdevol met haar (en van daar uit met elkaar) verbonden zijn.
Vanuit dat bewustzijn is een heel andere organisatie mogelijk van de wereld die we dagelijks ervaren. Ik voel me dankbaar dat er steeds meer tekenen zichtbaar zijn van deze nieuwe infrastructuren. Nog even…. en dan zijn ze ook in groter maatschappelijk verband sterker gegroeid. 🙂

De aarde LEEFT, en ze weeft haar gouden draden van bewustzijn steeds moeitelozer richting een tijd waarin we samen thuis kunnen komen bij elkaar.

Wat mij betreft is ZIJ de grootste winnaar! <3

Van de aarde en de wereld

De aarde en de wereld. 2 woorden die wel veel met elkaar van doen hebben maar ook eigenlijk totaal los van elkaar een aansturing en functioneren hebben.

Earth's magnetic fields with stars_moo-sb_Earthsmagneticfieldswithstars14_26_moo1-1p3_De aarde is een natuurlijk organisme. In verbinding met het hele universum volgens een harmonische kosmische orde. Ze geeft leven en begeleid alles wat het avontuur van ‘leven’ op en onder haar velletje aan gaat.
De aarde weeft en ademt vanuit het ‘eenheidsgrid’. In liefde komt alles uit haar voort en valt alles in haar terug.
Groot of klein, het maakt niet uit. Alles is liefdevol verbonden in deze matrix, deze blauwdruk van bewustzijn.

wereldbolDe wereld is een door ‘bewustzijn’ vanuit van de zintuigen waargenomen perceptie van de werkelijkheid. De wereld is een bouwwerk van overtuigingen en aannames, spelregels en veronderstellingen.
Ze biedt ons in een labyrint vol avonturen veroorzaakt door onze eigen overtuigingen en onderzoeksdrang maar ook door de coderingen die er in ‘het veld’ aanwezig zijn door onze genen (voorouderlijnen) of maatschappelijke structuren.
Je kunt zelfs onderzoeken in hoeverre ‘de wereld’ alleen deze aarde betreft. Mijn ervaring is dat er vele werelden (bewoners van andere planeten) hun eigen pollepel in de aardse pap roeren uit nieuwsgierigheid, leergierigheid, eigenbelang en ook welwillendheid.
We hebben allemaal onze rollen en personages in ‘one BIG play’.

Uiteindelijk geeft Gaya (het gezamenlijke bezielde leven op aarde) je precies die spiegelingen te verteren die je zelf in het spel kiest te houden.  Val je door je spiegel, of val je door de mand? Durf je te zien wie je werkelijk bent? Of verdwaal je meer en meer in het bouwwerk waar je in verzeild bent geraakt?

Times of change
‘De wereld’ staat al een heel aantal jaren in brand.
Zoals ik het ervaar beleeft de aarde een heel welkome transformatie. Spreekwoordelijk gezien ontpopt ze van rups tot vlinder. Steeds meer mensen worden zich bewust van nieuwe mogelijkheden om hun ‘mens zijn’ te ervaren.  Ze kiezen er voor om op verkenning te gaan in deze vernieuwde versie van het levensspel op aarde.
Uniek, totaal eigen en toch verbonden in een harmonische ervaring van ‘elkaar zijn’.

Hard lopen of stil staan
Het maakt uiteindelijk niet uit hoe je je leven leeft. Je kunt een boeddhist of een moslim zijn. Als een spin in het web zijn of als een olifant in een porseleinkast…. Aarde houdt van je, en gunt jou je ervaring. Met liefde. Maar ook spiegelt ze steeds duidelijker de gevolgen van je gedrag en levenshouding.
Handel jij vanuit je hart? Of pas je je liever aan aan wat je denkt dat de maatschappij van je verwacht? Handel je in goed vertrouwen? Of handel je uit wroeging of angst voor tekort? Het resultaat zal heel verschillend zijn.

Als je je hart volgt wijst de liefde van het leven je vanzelf de weg in jouw creatie.
Allelightblues valt op z’n plek als je de mogelijkheden van ‘de nieuwe aarde’ leert verstaan. Het leven ondersteunt je als je jouw eigen persoonlijke dans in afstemming laat zijn met een grotere samenhang van essentie.

Stem van de stilte
Met regelmaat de stilte opzoeken kan heel welkom zijn om die samenhang te kunnen blijven of te gaan doorvoelen. Ik voel me dankbaar dat steeds meer mensen zich thuis weten in het stille midden waar alles samen valt.
Het is een plek in ons allemaal waar we altijd welkom zijn in een dieper ‘thuis’. Een plek waar we altijd en opnieuw kunnen ankeren in de grootsheid die we samen zijn.

De aarde is er ook blij mee…. Dat laat ze me heel regelmatig voelen <3

bermeertje

Song of the sea

Mijn leven is net een sprookje
Ik zeg al flinke tijd: ‘Mijn leven is net een sprookje’. Er zijn altijd periodes geweest waarin ik me in een magische realiteit begeef.
Eerder voelde ik me vooral een tovenaarsleerling en kon ik er niet te veel over delen doordat de omtovenaarsleerling Disneygeving dan te veel gealarmeerd zou worden. De schrik van de wereld, voor waar ik uithing in de energie, was vaak gevaarlijker dan dat ik er zelf angst voor had.
Al was het soms behoorlijk uitdagend wat ik voor mijn kiezen kreeg, ik heb altijd een uniek team gidsen om me heen gehad die me begeleidden, hoe donker het soms ook scheen om me heen.
 
Ingewijde
Ik had als kind geen idee dat ik ‘een ingewijde’was. Ik had mijn eigen inzicht in het collectieve bewustzijn maar heb niet zozeer vermoed dat ik daarin ‘anders’ was.
Ik kon aan de binnenkant van mijn ogen zien hoe alle magie van de mensheid een flink verwarde kluwen in bewustzijn had veroorzaakt. Zonder dat ik eigenlijk bewust handelde is mijn ziel heel
 diep in het menselijke bewustzijn gaan speuren totdat ik op een plek kwam waar geen enkele ‘spell to be broken’ meer was.
Van daar uit ben ik mijn gevoel voor harmonie gaan herscheppen. Jaren lang betekende dat vooral dat ik mezelf te ontmagiën had. Ik moest mezelf ontdoen van alle inprentingen van de velden waar ik me mee bemoeid had. Dat lukt me steeds makkelijker. De afgelopen 6,5 jaar is het sprookje steeds zachter aan het worden.
Nog steeds kies ik er voor te leven vanuit een vrij passieve, ontvangende houding. Het leven beweegt me. Soms behoorlijk dynamisch en soms in stilte. Het is de manier waarop mijn lichaam me uit de verwarring terug haalt naar zonniger tijden.
Mijn lijf en ‘het leven’ zijn heel fijnzinnig met elkaar verweven. Die wondermooie verbinding gaat mijn verstand te boven. 🙂

Het leven kan niet zonder magie. Het leven IS voor ieder mens magisch….
Het is maar net welke magie je durft te ontvouwen. Hoe ver durf jij in de spiegel van het leven te kijken?
Door steeds bewuster verantwoordelijkheid te nemen voor de polariteit in jezelf, Yin en Yang, binnen en buiten, ontstaat er een steeds persoonlijker chemie waarin het leven haar helende uitwerking kan hebben.
 handenmerkabah
Harmoniseren
Met de Kalavahana die ik beoefen en de vele yantra’s die ik maak (mijn eigen dieptes en netwerk steeds vrijer makend van oude karmische residuen) kan het ook niet anders dan dat de magie zich steeds verder stabiliseert en open bloeit. En toch, het blijft steeds opnieuw een verrassing om te zien hoe het leven dankbaar gebruik maakt van mijn intentie om verder op te schonen en ruimte te maken voor een nieuw harmonisch veld van verbinding. Het enige dat ik hoef te doen is mijn eigen waarheid en gevoel van liefdevolle compassie blijven volgen, dwars door alle conventies heen. En dan als ik dan weer door een stroomversnelling in bewustzijn heen ben geroeid laat het leven me zien dat ik weer meer heling heb mogen brengen in het weefsel dat we samen met onze levensdromen weven.

Voorbij tijd en ruimte
Zeker sinds 3 jaar, na de eerste Vipassana die ik volgde, zie ik hoe mijn hele leven gelardeerd is met doorkijkjes in tijdloosheid. Ondanks de grote chaos die ik jarenlang doorstaan heb is er een heel helder perspectief ontstaan op de motieven van mijn (= onze) ziel. Wat een moed heeft dat innerlijk kind van mij gehad. Wat een doorzetter! Ik heb diep respect voor haar.
En ook, ik ben steeds meer respect gaan krijgen voor IEDER mens. Want uiteindelijk ben ik het niet zelf die mijn droom realiseert. Het is vanuit de zielenwereld een prachtig samenspel, bijna niet te bevatten zo ingenieus. We zijn ALLEMAAL helden in ons eigen avontuur.

song of the seaSong of the sea
Vorige week keek ik de film ‘Song of the sea’ nadat ik mandala’s van steentjes (gevonden op mijn reizen) in het bos had gelegd. Ik voelde hoe de aardemoeder me gidste en hoe de bomen van Elswout blij waren met mijn spel. Magie was sterk voelbaar die dag.
De film gaat over een broer en zusje die samen oude betoveringen doorbreken. En ja, het viel meteen op z’n plek bij mij.

I am a Selkie
‘I am a selkie’, dat kun je raden…. 😉
Bizar eigenlijk dat ik pas vanmorgen (met mijn zonder nadenken aangetrokken wollige witte kleertjes aan) besef dat toen ik gisteren met een lieve vriendin langs de zeelijn liep er tientallen zeehondjes langs de branding zwommen.
Voor het eerst in mijn leven dat ik dat zag hier aan het Noordzee-strand. Wie de film kijk ziet vanzelf hoe ik mijn persoonlijk wondertje daarin ervaar….
 
Synchroniciteit….. Een cadeautje van het leven.
 
Liefde van het leven
Het is heerlijk om te voelen hoe liefdevol het leven haar dans met me danst. Bij haar wonderlijke zachtheid vind ik altijd weer troost. Door alles heen. <3

Geen geheim meer

Afgelopen week was ik bij mijn moeder op bezoek. Mijn tante was er (voor mij onverwacht) ook. Ik hou van allebei. Het zijn prachtige lieverds die allebei met hart en ziel klaar staan voor hun geliefden. Het was dan ook bijzonder om voor het eerst zo met hen samen te zijn.

PIJN!
Pijnlijk was het wel dat toen ik na het het bezoek aan mijn moeder en tante aan het strand stond er heel veel pijn opwelde in mijn lijf. Het was alsof mijn lijf verscheurde. Er welde een diepe schreeuw op van binnenuit. AAAAARRRRRRCHCHCHCH!!!!!!!
vurigfotoIk voelde een enorme Kali-kracht, verscheurend en vernietigend. Het deed TE pijn om op dat moment het gevoel helemaal te kunnen doorvoelen.

Deze pijn is niet van mij, het is niet van mijn moeder en tante, het is de pijn van de werelden die tussen ons in staan door onze verschillende levenspaden.

Generatiekloof
De oorsprong van deze pijnlijke ‘kloof’ tussen onze belevingswerelden is een familiegeheim. Mijn moeder en tante hebben door hoe hun leven liep gekozen om dit geheim ‘te bewaren’. Waarschijnlijk hebben ze geen andere keuze kunnen maken uit bescherming voor zichzelf en andere betrokkenen.
Voor mijzelf is ‘het geheim’ misschien wel de belangrijkste aanzet geweest van een grote zoektocht om ‘mezelf’ terug te vinden. Ik ben door onderhuidse spanningen die ik in het gezin en in de familie voelde als kind manieren gaan zoeken om deze spanningen op te lossen. Uiteindelijk bleken ze niet zomaar voor anderen op te lossen. Pas toen ik diep in het collectieve bewustzijn bij ‘de oorsprong van alles’ was beland drong dat feit tot me door. Ik was inmiddels al aardig in ín de aap gelogeerd.
Het is een klus geweest om vanuit de dieptes weer te herrijzen om nu uiteindelijk weer steeds vrijer te kunnen stromen. Het is de stroom van het leven die alle wonden heelt. Het is de stroom van het leven die uiteindelijk zorgt voor de diepste harmonie en vrede, verbonden met ‘al dat is’.

3rozerooozenHet geheim
Mijn moeder en tante zijn half-zussen. Ze delen dezelfde vader en hun moeders waren volle zussen van elkaar. Mijn moeder is nadat ze geboren was zelfs kort in het gezin van mijn oudtante opgevoed zodat mijn oma kon werken.
Er is in die tijd voor gekozen om de ware identiteit van mijn moeders vader te verhullen. Nadat mijn oma trouwde met een lieve man is mijn moeder aangenomen als zijn dochter en pas toen ze 12 was hoorde ze dat haar oom haar vader was en werd haar gevraagd die informatie met niemand te delen. Pas toen ze 37 jaar later (ze had toen dezelfde leeftijd als ik nu) de stilte doorbrak bleek dat iedereen het eigenlijk altijd al wist. Er werd gewoon niet over gesproken.
Het is nog steeds een gevoelige geschiedenis.

Ik eer de moed en de liefdevolle goedheid die mijn oma en oudtante samen hebben weten te schenken aan elkaar. Het ontroert me als ik er bij stil sta. Ik vermoed echter dat ze zich niet bewust zijn geweest wat de consequentie was voor de volgende generatie dat ze ‘hun geheim’ stil hielden.

Lighthouse
De avond na de ontmoeting hielden de pijn en ook het geheim me bezig.
In de middag, nadat we samen aan zee een kop thee hadden gedronken, liepen we op het pad naar de boulevard pal op de Noordwijkse vuurtoren toe. Deze viel me op dat moment bijzonder op. Ik maakte er een foto van….
lighthouse cant hideAl mijmerend over wat ik zou kunnen doen om te zorgen dat er meer heling groeit in verbinding met mijn familie zocht ik afbeeldingen van vuurtorens. Ik las in één van de oneliners: ‘If you are a lighthouse you cannot hide yourself, if you hide yourself, you cannot be a lighthouse’.

In bescherming
Mijn ouders hebben mij niet in bescherming kunnen nemen. Juist hun onopgeloste gevoelens maakten mijn leven tot een flink labyrint.
Ik heb mijn ouders niet in bescherming kunnen nemen. Sterker nog, door elkaar goedbedoeld te beschermen en/of te willen redden is er een steeds complexere verwikkeling ontstaan.
Ik heb uiteindelijk mijn ouders los moeten laten om mijn eigen weg te gaan. Alleen dat bracht ons uiteindelijk weer bij elkaar.

Verschuiving
De ochtend na de ontmoeting met mijn moeder en tante was ik in de yoga-klas. Ik voelde, door het rekken en strekken, de pijn die door de ontmoeting was ontstaan verschuiven en veranderen. De oude verkramping van het me toe eigenen van het probleem kwam los:
Het is de keuze van mijn familie geweest om ‘het geheim’ te bewaren, niet mijn keuze.

De onschuld
Uit ervaring weet ik dat het niet alleen persoonlijke gevoelens zijn die koste wat kost in bescherming genomen moeten worden. Het is juist het ‘heilige niets’, de ultieme onschuld, die hersteld mag worden. Een veilige haven waarin we allemaal ‘thuis’ kunnen komen. ‘In het reine komen’ noemen we dat zo mooi….
Samen zijn we Leven. Samen vormen we één ziel. Verhalen die we langer in standhouden dan dat goed voor ons is gaan wringen en verstoren en drijven ons eerder uit elkaar dan dat we er harmonie in kunnen vinden.
Ik ben nu geen kind meer dat verzwolgen wordt door de onderstromen, mijn moeder en mijn tante evenmin. we zijn alle 3 volwassen en de generatie die het geheim in het spel bracht is al heel wat jaren terug gaan hemelvaren.

Grootouders
Mijn moeders vader heeft zich jaren geleden één keer onverwacht kenbaar gemaakt toen ik bij een helderziende was. Ze zei: ‘Er is een oudere man hier in de kamer. Hij is voor jou gekomen.’ Ze liet me een tijdje met hem zitten en ging zelf de kamer uit. Ik voelde zijn liefdevolle aandacht. Ik wist dat het mijn opa was. Toen de helderziende dame terug kwaardig-bidden-4-generaties.largewam zei ze: ‘Hij zegt dat het hem spijt’. Ik kon het voelen. Het was een onverwachte ontmoeting en rakelde meer op dan ik had kunnen vermoeden. Uiteindelijk gaf het me rust.
‘De grootmoeders’ weven al jaren met me mee in de energie. Ze inspireren me en staan me bij. Door hun ongeziene maar wel gevoelde aanwezigheid voel ik me gedragen in de keuzes die ik maak.

Dank je mama!
Door de dagen heen merk ik dat er na de ontmoeting een knop in mij om is. Mijn leven stelt zich bij.
Ik schrijf en herschrijf deze blog om mijn gevoel en inzicht te ventileren en onderzoek of wat ik schrijf relevant genoeg is om openlijk te delen. Het raakt niet alleen mijn eigen leven maar ook dat van anderen.
Doordat ik al jaren vragen krijg ‘wanneer ik dat boek ga schrijven’ voelt het belangrijk genoeg. Hoe vrijer ik ben om over mijn eigen verhaal te delen, hoe makkelijker ik mijn eigen levenslessen woorden kan geven om uit te reiken aan anderen.

In een gesprek met mijn moeder geeft ze me groen licht. “Mijn zegen heb je” zegt ze…. Als ik er maar geen namen van anderen in noem.

Dankbaar
Zo schrijf ik mijn woorden en voel me dankbaar, dat er steeds een beetje meer ontsluierd mag worden van wat me tegenhield om voluit hier op aarde te zijn.
Het is haast bizar dat de erkenning van een grootvader zo’n diepe impact op mijn lijf kan hebben. Ik voel rust groeien en dat geeft vertrouwen.

Samen zijn we liefde, door dik en dun. <3

Paradijzen is een werkwoord

aardegodinIk paradijs mezelf….
Een jaar of 6 geleden ging de knop om en ontdekte ik hoe belangrijk het is om te doen waar mijn lichaam blij van wordt. Het is voor mij DE manier gebleken om steeds dichter bij mijn ziele-kern uit te komen.
Door mijn lichaam centraal te stellen is mijn leven steeds meer verbonden met een natuurlijke hartklop van de aarde, met ‘leven’ zelf.

Allemaal helden
Het is fijn om te zien dat meer en meer mensen beseffen dat het aardse leven een avontuurlijke reis is waarin we allemaal onze eigen helden-pad te lopen hebben.
We hebben allemaal onze eigen levenslessen te leren en als je jouw eigen dans met het leven leert doorgronden blijkt de aarde een prachtig toneel te vormen voor jouw (=onze gezamenlijke) goddelijke essentie.

in gouden zeeConcurreren of ‘samen spelen’
In onze huidige samenleving worden we nog vaak uitgedaagd om te concurreren met elkaar. Geld en macht staan met regelmaat nog in de weg om de zielsverbinding echt te kunnen delen.
Gelukkig zijn er steeds meer mensen die zich bewust zijn hoe het werkt om ‘elkaar te zijn’. Mensen die weten hoe je door juist helemaal open en eerlijk in het leven te staan en door te doen wat goed voelt zonder ruis kunt co-creëren en moeiteloos kunt manifesteren.
‘Paradijzen’ noem ik dat: Het verbinden en ‘samenweven’ van díe dromen waar je samen blij van wordt. Een samenspel waarin ieder op een eigen unieke wijze bijdraagt voor een groter geheel.

Mooiste dromen
Bewuste dromers herkennen de liefdevolle spiegel in de ander. Het leven begeleidt ons op ons pad om onze mooiste dromen waar te maken. Soms verrassend en soms heel gewoon. Soms in een stortvloed van ‘toevalligheden’ en soms in een heerlijke flow van ‘easy-going’.

Ik wens jou dat je mooiste dromen zich mogen manifesteren.
Met veel plezier. <3

Met als toegift een leuke film waarin de heldin haar paradijs tot leven laat komen:

Lief meisje

15 voor Swami NardanandAfscheid
2016 is voor mij een jaar van afscheid nemen geweest, van gehechtheid aan mijn verhalen. Ze spelen welzeker nog door me heen. In verschillende voorvallen wordt helder de samenhang getoond van mijn levensweb en is zichtbaar hoe de intenties die ik als kind had nog steeds mijn leven kleuren.
Maar met het huiswerk dat ik mezelf gegeven heb om de Kalavahana (een waterritueel uit de Sri Vidya tantra om de kosmische blauwdruk in het lichaam te heractiveren) te leren en 108 Sri Yantra’s te maken voor mensen om me heen is mijn werkelijkheid in een heel nieuw daglicht komen te staan.

Kali-droom
Een kenmerkend keerpunt in het hele proces was voor mij een droom die ik in september kreeg. Ik droomde dat ik in een groepstraining was terecht gekomen waar een mannelijke leraar les gaf. Al aan het begin van de samenkomst riep hij me bij zich. Toen ik voor hem stond werd zijn gezicht als een leegte, nog zwarter dan de nacht. Ik vond het spannend om te zien. Hij zei me: ‘Jij bent een lief meisje’. Ik flapte er zonder gene uit: ‘Ik vind jou eng’. Vanuit de zaal achter me voelde ik een grote ontsteltenis opwaaien. ‘Zoiets zeg je niet tegen de leraar’ en tegelijk wapperde de leraar met zijn handen als gebaar dat ik weer de zaal in mocht gaan.
Toen ik me omdraaide was de hele zaal getransformeerd naar een ruimte waarin allerlei situaties van het leven plaats vonden. Ongelukken, achtervolgingen, tantrische rituelen, van alles. Maar het was alsof ik er geen deel meer in was. Ik voelde dat ik als vanzelf door een licht van achter in de ruimte weg getrokken werd uit de situatie. Zo werd ik wakker.

Anders
Na deze droom volgde een flow waarin de boodschap van de droom keer op keer weer terug kwam.
Nu ruim 3 maanden verder en zeker zo vlak voor het nieuwe jaar zie ik dat mijn leven zich drastisch aan het bijstellen is.

IMAG0223_2Lief meisje
Ik ben mijn hele leven nogal rigide geweest in het zoeken naar ‘de kloppendheid’ van het mens zijn. Boos op de hele wereld om wat de mensheid er van bakte. Die boosheid heb ik aardig op mijn bordje gekregen. Het leven heeft me doorkneed, gebroken, gekust, geliefd, ontworteld, gespalkt, bespot,  gefopt, geleerd, gelauterd, weg gevaagd, gekoesterd en beknipoogt. Onderuitgehaald en weer overeind geholpen. Ik vermoed dat het dit zal blijven doen (gelukkig in steeds mildere vorm) tot aan mijn laatste ademteug en dat is helemaal prima. Ik ben meer en meer van het spel gaan houden. Al oefenend leer ik door de spiegel heen kijken en groeit nieuw perspectief. Een prachtig perspectief op een avontuur dat ‘leven’ heet.

Onvoorspelbaar
Een paar weken terug vertelde ik mijn lief nog: ‘Mijn leven slaat nergens op’. Zo lijkt het soms. Als ik dan links zeg, doet het leven rechts. Alles lijkt dan onvoorspelbaar tegen elkaar in te bewegen om vervolgens weer als een prachtig kunstwerk samengevoegd te worden.
Als mijn lijf wil blijven staan, dan blijf ik staan. Ik heb leren volgen. Als ik daar met mijn hart bij blijf, dan vind ik vanzelf meer en meer afstemming met ‘de harteklop’ van pacha mama.

Gelijk of geluk
Ik heb er meer mee leren leven dat leven soms, of misschien zelfs vaak, niet eerlijk lijkt. Ieder mens heeft echt een totaal eigen dans uit te dansen tussen de polariteiten in zichzelf. Waar ik eerst vooral naar buiten keek om er voor anderen te zijn, om ‘de wereld’ te redden, daar voel ik nu dat het leven me vraagt om de komende tijd vooral naar binnen gekeerd te blijven. Dicht bij mezelf en van binnenuit verbonden met al dat is.

Nieuw jaar, nieuwe wegen
Mijn intentie voor 2017 is dan ook: Zelfzorg en onderzoeken hoe mijn leven verder vorm wil krijgen. Niet meer op basis van de aannames die ik als kind de wereld in heb geholpen maar vanuit de vrije ruimte van zijn.

Misschien ontmoet ik jou in die ruimte van zijn….. Want al ben ik dicht bij mij, als je resonantie voelt met wat ik te bieden heb, ben je natuurlijk van harte welkom.

Ik wens je een prachtig jaar waarin jouw vele kleuren voluit mogen gaan stralen.
Warme groet, Annemieke <3

Shiva en Shakti

1 mind
Ons bewustzijn is 1 groot veld van informatie. Ieders mind is aangesloten op een giga databank van informatie en door middel van persoonlijke en collectievearth-light-beinge programmeringen haalt ieder daar die informatie uit waar hij of zij op afgestemd is. We roeren allemaal in dezelfde ‘oersoep’.

1 lichaam
Ons lichaam is op eenzelfde manier in verbinding met 1 groot lichaam (net zoals dat je een korf vol bijen als 1 reuzegrote bij met een vleugelslag van wel 5 kilometer zou kunnen zien).
Onze lichamen zijn ‘communicerende vaten’ en
ongezien maken we allemaal deel uit van dezelfde ‘Mens’.

Bewustzijn zou je kunnen zien als de mannelijke component van creatie, de waarnemer en ‘bedenker’ ofwel Shiva.
Het lichaam (mater-ie) zou je kunnen zien als het vrouwelijke component van creatie, de manifestatiekracht ofwel Shakti.

Shiva ShaktiShiva en Shakti
Shiva en Shakti zijn als de 2 zijden van werkelijkheid. Samen creëren ze alle bewustzijnsvormen die maar mogelijk zijn. Een oneindige creativiteit bestaat er, zowel in levensvormen als in verhaallijnen.

Deze tijd is reuze interessant doordat meer en meer mensen beseffen dat als Shiva en Shakti in onszelf in balans komen, we veel makkelijker lekker in ons vel zitten en een fijne flow van creatie kunnen beheren.
Lekker doen waar je zin in hebt en de wind mee hebben! :-).

Spelen
Shakti is speels…. Ze daagt Shiva uit op vele fronten om te gaan staan voor wie hij/zij is. Ze spiegelt hem al zijn uitstaande projecties, zijn ideeën over ‘de werkelijkheid’ net zo lang tot hij totaal in overgave is aan het leven zelf. Als Shiva rust vindt in Shakti ontstaat er steeds meer ruimte voor ontspanning en genieten.

In het verleden lag het voor de hand om mannen de rol van Shiva te geven en vrouwen de rol van Shakti. In deze tijd gaat deze vlieger niet meer zo maar op. Het leven vraagt aan ieder van ons om weer in balans te komen met beide zijden van de medaille. Mannen hebben hun vrouwelijke kant, hun intuïtie, inlevingsvermogen en speelse creatiekracht meer te omarmen en vrouwen hun mannelijke kant, de allignment met hun essentie, hun helderheid en vooral ook hun eigen integriteit.

Kali op oorlogspadDe chaos van het vrouwelijke
‘Mind over matter’ wordt wel gezegd. Deels is dat ook zo: hoe je denkt over jouw leven, zo komt het ook op je toe.
toch, zo lang als dat het mannelijke in ons het vrouwelijke probeert te overheersen zal het vrouwelijke chaos laten zien.
We groeien op in een wereld waarin concurreren en debatteren gewoon zijn en er is tot nu toe minder aandacht voor de harmoniserende en verbindende kwaliteiten van mens zijn. Met alle persoonlijke visies, verlangens en driften ontstaat daardoor vanzelf chaos in het weefsel van leven.
Mensen in de westerse maatschappij zijn door eeuwenlange mentale dominantie vaak bang zijn geworden voor hun eigen emotionele ‘wateren’. Hierdoor is de verbinding met onze vrouwelijke essentie niet voor iedereen even toegankelijk. Er zijn dammen in de vitale stroom van levensenergie ontstaan. Soms bewust en soms ook onbewust. De kunst in deze tijd is om deze dammen weer op te lossen zodat de energie weer vrij kan gaan stromen.

AdaminaDe kracht en harmonie van het vrouwelijke
Als de mind er voor kiest om met respect naar het lijf (=leven) te luisteren, haar te vertrouwen en ruimte te geven om zichzelf optimaal uitdrukking te geven,  kan het leven een zelfherstellend vermogen gaan aanspreken.

Het leven op aarde is dolblij dat steeds meer mensen deze integriteit naar het vrouwelijke in zichzelf eren.
Vanuit deze levenshouding vallen Shiva en Shakti in elkaar terug en ontstaat harmonie en een diep gevoel van liefdevolle verbondenheid. Je krijgt als mens ‘de wind mee’. Het aarde- en het kosmische bewustzijn ondersteunen je dan om je verlangens te vervullen. Je zult bliss gaan ervaren, inzicht in verschillende dimensies van realiteit ontvangen en steeds meer wondertjes op je pad ontmoeten.

torusmensmooiHeilige geometrie
Heilige geometrie is een belangrijke sleutel in het creëren van harmonie tussen Shakti en Shiva. Iedere bewustzijnsvorm heeft geometrische lichamen om zich heen. Middels deze lichamen is álles als vanzelf verbonden met het grote universele eenheidsprincipe.
Kennis over deze lichamen maakt dat onze persoonlijkheid zich makkelijker kan ontspannen in ‘zijn’.

Als je vanuit de verbondenheid met dit universele grid helemaal ‘jezelf’ bent, vanuit je lichaam ervarend, zonder censuur, is de verbinding met het eenheidsbewustzijn optimaal. Zo kan het goddelijke dat we samen delen optimaal met ons samenwerken.
Shiva en Shakti stromen dan beiden vrij door ons heen, liefdevol verbonden.

Die ervaring…. maakt me elke keer weer dankbaar en blij <3

“HELP!”

munch-edvard-de-schreeuw-ca-1893“HELP!” heb ik als kind geroepen van binnen toen ik via Gaya’s ogen mee mocht kijken in het script waar mijn wereld in verstrikt leek te zitten. Een groot moloch van misbruikende, manipulerende, onrechtvaardige en vernielende praktijken liet ze me zien van wat mensen de aarde aan deden. Ik mocht ook zien hoe er een grauwe waas leek te hangen voor de ogen van veel mensen. Ze leken gehypnotiseerd door een onbekende macht die helemaal niet wilde dat mensen hun bezieling leefden. Het leek zelfs levensgevaarlijk te zijn om je ware identiteit te tonen. Ik moest me verbergen, onzichtbaar worden.

Ik weet niet waarom het gebeurde, maar het gebeurde. Ik voelde me verantwoordelijk, voor al die mensen. Ik voelde me verantwoordelijk voor de aarde.

Profeet
‘HELP!’ ben ik als kind maar ook nog als volwassene blijven uitroepen naar het leven. Ik wilde helpen waar mogelijk maar ik was leeg. Er was niet zo veel te geven. Ik riep ‘HELP!’ naar God, ik riep “HELP!’ naar de engelen, naar sterrenwezens. Ik probeerde mensen mee te krijgen in mijn droom om te veranderen maar ergens leek dat niet te lukken. Ik leek in een heel ander verhaal verwikkeld als anderen. Niemand leek oor voor me te hebben.
Als een profeet in de woestijn zocht ik naar mogelijkheden om mijn bedrading als mens weer kloppend herverbonden te krijgen. Wat voor mij zin had om mijn innerlijke chaos weer in harmonie te krijgen, daar zag een ander juist een warboel ontstaan.

fenixLevend verbranden
Ik was met mijn geest tot op grote hoogte gereisd (waar heilige geometrie de bouwstenen voor bewustzijn geeft) om daar mijn oplossingen te vinden. Maar in mijn lichaam leven, dat was wat moeilijker te realiseren… Als je je met zulke grote levenstaken bezighoudt zonder gezond netwerk om je heen verbrand je levend als je weer terug op aarde wilt komen.
Mijn kundalini-energie heeft overuren moeten draaien de afgelopen jaren om alle informatie te kunnen kanaliseren en te aarden door mijn lijf heen. Nu mijn netwerk min of meer hersteld is wordt dat steeds minder een uitdaging.

beautyGeordende chaos
Afgelopen december op een training in SNR zat ik met een teacher te praten. Een fijn gesprek. Na afloop zei hij me: ‘Je hebt een prachtige vrouwelijke energie, maar zodra je je mond open doet komt er chaos uit. En je kunt maar beter niet meer praten over de onderwerpen waar we het over hadden. Je kunt je beter met lichtere zaken bezig houden.’
Het was even een zuur appeltje waar ik doorheen mocht bijten. Het is 1 van de vele voorbeelden geweest waarin ik ontdekte dat de waarheid van de één niet de waarheid van de ander hoeft te zijn. Ieder mens heeft verschillende aansturings-systemen. Mijn systeem is complex door mijn vele zoeken en de vele antwoorden die op mijn zoeken zijn gekomen. Maar chaotisch, dat is het eigenlijk juist niet. Het heeft juist een meesterlijke fijnzinnigheid welke me keer op keer verbaasd hoe synchroon het loopt met het bouwplan voor vernieuwing van de aarde.

Geboren worden
Het zijn uitdagende jaren geweest, de jaren waarin ik ver moest zoeken om in mijn wilde wanhoop iets te bakken van ‘mens zijn’. Samen met dat ik riep om hulp voor de aarde begon de nood voor mijzelf ook te groeien…. Ik begon op een moment te zien dat als je de hele aarde in je systeem opzuigt om haar te dragen als een Atlas het ook een heel grote bevalling is als je haar op een nieuwe manier geboren wilt laten worden als godin…

Inwijdingsweg
Ik ontdekte dat het leven een inwijdingsweg in zich mee draagt. In het eeuwige proces van leven is er voor ieder mens de kans om alle projecties die je eerder had over leven, weer terug te geven aan het leven. Je kunt jezelf opschonen tot je weer in dezelfde onschuld leeft als waar je in geboren werd. Een schone lei.
Het gaat voor velen niet over 1 nacht ijs. Het vraagt tijd en aandacht. Maar het resultaat is dat je een enorme dankbaarheid mag ontvangen van alles dat leven is… De aarde en alles wat op haar leeft is dolblij met mensen die hun prachtige menselijke kwaliteiten gebruiken om de goddelijke en de aardse werelden (ziel en lichaam) met elkaar in harmonie te brengen en te houden. In de dynamiek tussen die beiden komt ‘leven’ pas echt tot haar recht…

Van rups naar vlinder
Inmiddels sta ik aan de andere kant van de lijn. Er zijn nog altijd issues die dieper mogen op lossen maar wat er is verandert is dat ik mijn systeem weer zo ver in balans heb dat ik kan vertrouwen op een innerlijke sustainability. Wat voor anderen soms nog chaos lijkt blijkt voor mij juist heel wat ‘zin’ te hebben.
Ik ontmoet al een aantal jaar meer en meer mensen die dezelfde weg gegaan zijn als ik: van rups naar vlinder’. Ieder daarvan heeft op heel eigen wijze haar ontmoetingen gehad met ‘oersoep’, een oplossen in ‘eenheid’ voor er weer een kop en staart te vinden was aan het unieke wezen dat ze zijn…

groene vlindertjesOvervloed
Vlinders herkennen elkaar. Ze hebben hun binnen- en buitenwereld in balans. Ze kennen de dans tussen uitzenden en ontvangen. Ze weten dat hun brandstof hun passie is en dat juist in de eenvoudige overgave aan het leven zo veel wonder en overvloed te vinden is.
Je hoeft geen lijdensweg gehad te hebben om een ‘vlinder’ te zijn. Sommige mensen hebben de sleutel naar een ruimer bewustzijn in een oogwenk gevonden en weten zich razendsnel te transformeren. Nog weer anderen leven van jongs af aan al in bliss en balans of hebben helemaal geen nieuwsgierigheid naar wat er meer mogelijk is als mens op aarde. Er is daarin geen goed of slecht. Het ‘is’. Ieder mens blijkt een uniek verhaal met unieke mogelijkheden, unieke uitdagingen en unieke kansen. Afhankelijk van de factoren (DNA, time and space, keuzes, netwerken, etc.) heeft ieder mens een heel eigen speelveld. De kunst is om daarin echt vrij samen te leren spelen. ‘Als God in Frankrijk’. Ik weet zeker dat die ervaring uiteindelijk voor ieder mens voor handen is.

Hulp
De hulp is gekomen….
Sterker nog, leven is enorm dankbaar voor de hulp die ik heb willen geven.
Een mensenlichaam bewonen blijkt een kunst voor veel liefdevolle wezens in de ongeziene wereld. Ze hebben me ingezet als intermediair, een bruggenbouwer tussen oud en nieuw.
Als ik terug kijk zie ik dat geen les in mijn leven onbenut is gebleven. Er is al van kinds af aan een dialoog gaande tussen mijn persoonlijke brein en het multibrein, een grote database aan informatie waar ieder wezen dat in eenheid leeft in samen weeft.
Er zijn tests geweest en reboots. Ik heb op sommige lagen in bewustzijn wezens flinke vraagtekens zien hebben over de complexiteit van mijn geheel. Ik heb zelfs goeroes die in de ether om me heen waren zien terug schrikken als ik nog een beetje verder mijn ‘vleugels’ uitsloeg als dat ze verwachtten dat mijn reikwijdte zou zijn. (Tijdens de laatste dag van de 1e vipassana, 2 jaar terug, gebeurde dat nadat we weer mochten praten en onze energie weer naar buiten kwam. Ik stond onder de douche en rekte me uit. Het ene moment zag ik de lama’s juichen om wat ze zagen, het volgende moment zag ik angst op hun gezicht en doken ze weg. Dit soort situaties maakt dat ik me lang als Maleficent heb gevoeld, de boze heks, het ongewenste element in de schepping)

Mijn bewustzijn is letterlijk zo ver gegaan dat geen enkele menselijke identificatie haar nog hinderde puur ‘leven’ (is puur liefde) te zijn, los van verstoring van manipulerende autoriteiten die ik waarnam in parallelle werelden. Ik heb me als kind al vrij gegeven aan Gaya. En Gaya heeft geantwoord, sterrenrassen hebben geantwoord, leven heeft geantwoord.
Als mens ben ik er alleen mee geweest. Ik kon er niet over delen doordat het te bizar was om in verbinding te brengen. Maar in deze tijd zijn er meer en meer mensen die mijn verhaal herkennen. En dat maakt dat ik steeds openhartiger kan schrijven over hoe mijn werkelijkheid zich heeft gevormd. En dat maakt het voor mij persoonlijk steeds een beetje lichter en zachter.

Zucht van verlichting
HELP! roep ik nog altijd wel eens van binnen. Met gemak en plezier zelfs. De toedracht is veranderd.
Als ik sessies geef vraag ik vriendelijk aan mijn gidsen en engelen of ze de karmische ruis uit iemands systeem op willen ruimen. Ik voel dan een zucht van verlichting door de cliënten gaan.
Soms mag er in een sessie veel gebeuren. Soms is er meer tijd nodig om de complexiteit van het bestaan tot een nieuw evenwicht te brengen. Ik weet nooit precies wat er zal gebeuren. Ik ga altijd er van uit dat ‘alles’ mogelijk is. Dat brengt mooie wondertjes met zich mee.

earth dayEn onderwijl geniet ik meer en meer van de knooppunten in mijn leven. Die momenten waarop het goddelijke even de regie over lijkt te nemen en de aaneenschakeling van synchroniciteit zo verbluffend is dat mijn mensje zich maar even schuil houdt in haar holletje. Ik weet inmiddels dat mijn lijf in zo’n tijd heel hard aan het werk is om ‘de shift’ te kanaliseren. En als de rust dan weergekeerd is op alle lagen van bewustzijn, dan doe ik mijn deurtjes weer open en blijkt mijn horizon opnieuw verandert. Zo groei ik meer en meer in de mens die Gaya voor me bedoeld heeft te zijn.
Wat hou ik van haar… Ze is de grootste liefde die ik ken. Ik ben deel in haar.

Gidsen op mijn pad

Ik voel me omringd met engelen en deva’s. Niet altijd, maar als ik me er op afstem is er altijd weer die stille stem van het leven en dat warme gevoel van omhulling om me heen wat me laat voelen dat ik welkom ben op aarde en dat ik veilig ben in een netwerk vol liefde.

Dat is niet altijd zo geweest. Ik heb me lang een vreemde eend in de bijt gevoel, een gebeten hond, een verzopen katje, een lelijk jong eendje of meer van dat soort ongemakkelijke soort wezens. Tòt op een moment toen ik begon te zien dat ik zelf verantwoordelijk ben voor waar ik ‘uithang’ in de ether ben ik beter gaan luisteren naar de stem van het leven in plaats van naar mijn eigenwijze veronderstellingen.

IJssel

Natuur als aanwijzer
In de tijd dat ik nog m’n spoor bijster was maar wel open stond om een pad te vinden begon de natuur me lessen te leren. Bijvoorbeeld tijdens de wandelingen langs de IJssel had ik ontmoetingen met de ongeziene wereld. Soms duidelijk waarneembaar, als wonderlijke spiegelingen van mijn gedachten en vreemde samenlopen van omstandigheden, soms als een stil fluisteren of invallende inzichten. Ook in de nacht had ik regelmatig avonturen waarin hulp van spirit duidelijk aanwezig was.
Mijn leven was in die tijd behoorlijk hectisch te noemen. Mijn moeder zei wel eens: “Je leeft wel 10 levens in 1.” Ik grapte dan terug dat ik er wel 6 miljard leefde. En zo voelde het soms ook… Ik voelde me zo betrokken bij alles wat er op aarde plaatsvond.
Mijn gidsen leerden me de vele angeltjes die ik in de wereld had gezet, met mijn projecties en super grote betrokkenheid, beetje bij beetje los laten. Steeds een beetje meer leefruimte kwam er voor in de plaats en steeds een beetje meer ‘meesterschap’ over mijn eigen domein. Daardoor voel ik me door de jaren heen steeds meer compleet en 1 met mezelf. 1 met de bron van al dat is, puur leven.

denk positiefUps en downs
Ik heb nog steeds een ‘grote bandbreedte’ in mijn reikwijdte mee te kunnen voelen met mensen. Of het nu hemel of hel is wat iemand bij zich draagt, als ik me er op afstem kan ik meevoelen en als het gewenst is ook (deels) opruimen.
Waar ik vroeger haast verdronk in een oceaan van gevoelens heb ik nu een keuze of ik mee wil voelen met iemand doordat ik heb geleerd dat ik wel ‘in’ de wereld ben maar niet ‘van’ de wereld. Ik laat anderen respectvol in hun eigen droom als mijn gidsen me geen ander signaal geven. Ik help niemand als ik ongevraagd mee ga resoneren met hun issues. Soms kan een mens beter zelf ontdekken dat iets ‘anders’ kan dan dat een ander het oplost zonder inzicht te geven.
Ik help uiteindelijk meer mensen als ik steeds opnieuw de verbinding levend houd met de bron van mijn bestaan. Puur licht, liefde en plezier. Dan straalt die hogere frequentie vanzelf door op anderen.


Net als breien
Mijn ziel vind het altijd fijn om wat hoger in de energie te vertoeven. Daar is het rustig en feestelijk, voelt de energie zacht en welkom. Toch heeft mijn aardse lijf hier en daar nog wat steekjes op te halen. Ik ben gaan zien dat het in dit levenspad hoort dat ik soms in de hoogte, soms in de diepte en meer en meer daar tussenin mijn verbindingen maak. Eigenlijk voelt hethartlemniscaat voor mij als weven, breien of misschien zelfs punniken met bewustzijn. ‘Insteken, omslaan, doorhalen en af laten glijden….’ en gaandeweg valt het weefsel dat ik brei samen met het net van licht rond de aarde… Een groot raster van bewustzijn waarin veel mensen samen weven in oa gebed en meditatie voor vrede en liefde voor iedereen.

Kiezen voor liefde
Het is een hele weg geweest om steeds dieper het lijden van de wereld los te laten. Steeds opnieuw vroeg het moed doordat het elke keer ook een beetje als sterven voelde. Als je je oude ideeën en verbindingen los laat kan het soms voelen alsof dat idee, dat deel van jezelf, ophoudt te bestaan. Het was fijn dat ik steeds meer begon te herkennen dat aan de andere kant van de keuze altijd weer een lichtere versie van het leven me stond op te wachten welke me verraste met ‘cadeautjes’: synchroniciteiten en grappige voorvallen die me lieten weten dat ik goed op mijn spoor zat. Waar deuren dicht gingen gingen er andere weer open. Als vanzelf.
Het heeft me heel bewust gemaakt hoe wonderlijk het web van leven is… Niets is eenduidig. Er valt eigenlijk helemaal niets te weten voor iemand. Als je zelf je leven harmonisch in beheer hebt, en in afstemming bent met het collectieve bewustzijn dat met liefde resoneert, zal je altijd de spiegel naar buiten helder blijven houden en kunnen je gidsen je heel makkelijk begeleiden ‘over grazige weiden’…. Hoe meer mensen dit doorvoelen en kunnen leven, hoe mooier de aarde wordt! 🙂

In je hart
Ieder mens heeft gidsen. Ook jij. En het is niet moeilijk om naar ze te leren luisteren. Ze wonen heel dichtbij. In je hart. Vanuit je hart ben je met alles wat in liefde leeft verbonden. Hoe fijn is dat! <3