‘Money is love’

I sometimes heared people say: ‘Money is love’.
I never could imagine what they meant. For me money and love are two totally different concepts with totally different results.

Love is for free
As I perceive it love is the essence we share in our deepest core of existence.
Love is life, which is shared most beautifully organically, in liberty, contributing our gift of being there and celebrate the soul we share in togetherness…. <3

Currency
It is the human race that created money as a currency for exchange.
It seems more handy then salt or beads but to be honest I think we should find new ways to share our wealth and distribute our gifts in life.
I saw to often that money corrupts and forces people in jobs and behavior that doesn’t fit the best version of ourselves.

Solutions in abundance
The loving, harmonic frequencies in life bring simple solutions for challenges that may arise.
With an open heart and in a trusting flow many miracles happen and many dreams come true. The harmonic intelligences of life support us to manifest our wishes. They foresee what is needed to live our personal dreams in a pleasant and harmonious way.
Life really loves it when we notice how the unseen world helps us in realizing harmony and wellbeing. They love us to play in togetherness.

Surprising gifts of life
In my life I chose to invest more in the depths of love than in my own financial solvability. That I was not very rich on my bankaccount didn’t really matter to me. There always appeared surprising possibilities that helped me realize my path of heart. These occurrences made me understand that life coaches, challenges and teaches us to ripen our soul into oneness and harmony.
Achieving money is not a primary purpose in life, it never has been. The intelligence of the soul moves through it and teaches us the true worth in life.

Money mandala’s
With the start of this year I got interested in the essence and functionality of money.
I stepped into a ‘money-mandala’, a beautiful initiative in which people share their gift by donating money in the mandala and start traveling together in ‘circles’ communicating via Whats-app groups. These participants inspire each other and thereby grow in their ability to attract money and abundance.
I liked the principles that they use but I couldn’t fully commit and left the circle.

Yantra 61
And then just before summer solstice I received inspiration to make a new Sri Yantra. This time with the focus and intent: ‘Money’.
I found it challenging to start this yantra.
I know by experience that making yantra’s is a deep cleansing proces. With the fears and resistance that I have felt concerning ‘money’ during my life I was a bit scared to get drowned by the energies that would come into motion.

Sparkling and playful
The first day of creation I felt money freeing itself from my concepts and believes.
With my inner eye I saw historical memories like VOC merchant ships sailing to foreign countries to harvest their wealth. Also I could feel certain spheres of intelligence investigating my attitude, frequency and transparency.
Luckily soon money showed itself with a very friendly face. As a sparkling playful energy, eager to facilitate everybody’s dreams come true. Innocent like a little child preferring to contribute in a loving way.

Mirror
By making the money-Yantra I learned that money is a very clear mirror for the ‘game’ we play on earth in the human realm.
We all chose to be born in this lifetime on this beautiful planet and by that we chose to get involved with money. This way we all chose to learn to how to deal with the shadow that money causes if we play with it without taking full responsibility for what we bring in motion.

Sharing abundance

I really hope that we will find new possibilities to express and share our worth in more wholesome ways than money facilitates nowadays. I can’t change our perspective on exchange and worth on my own. What I càn do is share the money Yantra with you all.

A dear friend of me suggested I should make prints of it, plasticize them and sell them so people can play with them and let the vortex of sparkling gentle money-essence whirl through their system.
She felt delighted when she stood on the money-yantra with both feet and felt the playful energy sparkling through her.

I invite you to connect with the abundant playfulness of the essence of money. Let yourself be inspired and fulfilled. Let all your shadows and concerns about money disolve and replace them with a healthier connection with a thriving, natural abundance.

Lets see what grows from sharing this way.
It makes me happy thinking about what’s possible.

Wahoo…. Let’s celebrate life in sparkling abundance! 🙂

Celluloid

Celluloid
Het was ergens afgelopen najaar dat ik in Amsterdam in de filmzaal zat. Welke film het was is niet zo belangrijk. Wat wel ter zake doet is dat ik tijdens het kijken naar de film in mezelf het celluloid van de film voelde smelten.
Het was alsof er een filmlaag in mijn leven werd afgepeld. Alsof ik net weer wat vrijer werd van alle beelden die in mijn leven impact hebben gehad zonder uitdrukking te kunnen krijgen.

Indrukken uitdrukken
De wisselwerking tussen mij en het leven is heel open en transparant. Mijn binnen- en buitenwereld dansen met elkaar en de indrukken die naar binnen komen vragen ook om uitdrukking te krijgen.
Als kind ben ik behoorlijk overweldigd geweest door alle indrukken. Zowel met beeldschermen als in het echte leven. Gelukkig heb ik leren selecteren in de informatie waar ik me mee verbind. Dat maakt het leven een stuk aangenamer.

Film als levensvorm
Hoe meer mijn gevoeligheid zich ontwikkeld heeft tot een transparant veld van bewustzijn, hoe meer ik ben gaan ervaren dat elke film, serie of script een levend bewustzijn in zich draagt.
Als ik een film zie kan ik soms downloads voelen en ervaren dat er in ‘mijn’ ziel paden verlegd worden en/of nieuwe inzichten geïntegreerd worden in een groter geheel.
Ik vind het prachtig hoe vele bewustzijnsvormen samen werken om verhalen zo diep doorvoerbaar te verbeelden. Gigantische projecten zijn het soms met soms ook verstrekkende gevolgen.
Neem de film ‘the Matrix’ bijvoorbeeld, een hele bekende voor velen. Met een uitnodiging aan de Neo in ons om wakker te worden in een heel nieuwe werkelijkheid.

Als in de film
Ons leven is als een film waarin we allemaal zelf de hoofdrolspeler zijn. Verbonden met veel meer dimensies dan op het 2D-vlak van het beeldscherm en daarmee vele malen bijzonderder dan de mooiste film ooit gemaakt. De vraag is of je het aandurft om zelf de hoofdrol te gaan spelen. En hoe ziet die hoofdrol er voor jou het allerliefste uit?

GVR
Zelf heb ik een steeds vertrouwelijker verbinding gekregen met de regisseur en scriptschrijver van mijn film. Hoe meer ik in vertrouwen en transparantie mijn leven leef, hoe meer ik ervaar dat er een ‘Grote Vriendelijke Reus’ met me mee droomt die me vaak al voor is bij de ervaringen die ik heb voordat ik er zelf erg in heb welke dans het leven dit keer weer met me danst. De reus is doordat ik hem heb leren waarderen steeds vriendelijker geworden in het samenspel.
Al zijn er soms uitdagingen op mijn pad, altijd weer is er harmonie voelbaar in het plot en vallen er prachtige puzzelstukjes op hun plek. Soms heel prettig en soms wat uitdagender om te doorvoelen. Altijd weer verrijkend om een completer zelfbewustzijn te ontwikkelen, als mens op aarde.

Uniek durven zijn
Het wonder zit m heel vaak in de kleine dingen. Ik ben gaan zien dat we allemaal vanuit vele dimensies en velden een begeleidend team om ons heen hebben die ons mentoring geeft op hoe we onze keuzes maken.
Durven we af en toe van de gebaande paden af te gaan om meer zelftrouw te kunnen ontwikkelen? Durven we ons te ontspannen in een dieper vertrouwen op het leven dat door ons heen stroomt? Durven we ons uit te spreken over wat ons raakt in verbinding met een dierbare?
‘Het leven’ test, kijkt en weeft mee. Het stelt onze dromen bij naar mate we zelf meer helderheid ontwikkelen over wat mogelijk en of wenselijk is. Als een liefdevolle mantel, een ‘hand van God’ die ons soms draagt als het nodig is, en ons soms op eigen benen zet om nieuwe keuzes te kunnen maken. In vrije wil en in eigen regie.

Harmonie in eenheid en veelheid
Ik vind het prachtig dat in deze tijd zo veel realiteiten samen verbonden worden in ons menselijke bewustzijn. De natuurwezens en de meer buitenaardse sferen, het is steeds ‘normaler’ om je in liefde verbonden te weten met deze andere levensvormen…. En doordat deze werelden makkelijker bereikbaar zijn kunnen de gezamenlijke frequenties zichzelf op aarde steeds eenvoudiger herschikken in een harmonisch verband. Zo neem ik het in ieder geval waar in mijn persoonlijke film.

Gaya
Ik voel me dankbaar dat ik heb leren vertrouwen op de diepe liefdevolle intelligentie die onze aardse dromen met elkaar verbindt in harmonie.
Ik heb haar leren herkennen als de ziel van Gaya, moeder aarde. Het is prachtig hoe ze haar verhalen weeft met ons en middels ons.

Ik hoop dat steeds meer mensen met haar mee leren en durven dromen….
Mooie dromen vol verbinding en plezier. Ik wens het ons toe. Ik wens het de aarde toe. Van harte <3

Elkaar zijn


Grip

Het heeft lang geduurd voor ik ‘mijn grip’ op de buitenwereld los durfde te laten.
Iets in mij wilde altijd ‘de beste’ zijn doordat ik geen vertrouwen had in de onderliggende motivaties van anderen. Ik voelde dat mijn inzicht in ‘het grotere plan’ meer diepgang had en hield voet bij stuk om mijn mooiste visie op ‘de grote droom die we samen delen’ verder te laten evolueren. Mijn pad is daardoor nogal solistisch verlopen.

Vrijheid
Door mijn spel met het leven zijn langzaam maar zeker mijn ogen en hart open gegaan.
‘Ik’ is een wonderbaarlijk wezen, groots en met vele facetten. Samen vormen we ‘Ik’, in vele gestaltes en persoonlijke kleuringen.
De vrijheid die is ontstaan doordat ik mijn mentale (be)grip los heb leren laten is soms nog overweldigend. Het is heerlijk te weten dat de zelfzorg die ik nu neem me steeds meer doet landen in mijn ‘eigen domein’ van persoonlijke creatie.

Het geeft rust dat ik niet meer meteen op hoef te springen als ik om me heen onhandig gedrag of overtuigingen zie of voel bij mensen en situaties. Ieder mens heeft recht op eigen avonturen en die gun ik iedereen ook van harte. Juist door te vertrouwen op de liefde die door elke ervaring heen beweegt en welke van nature disharmonie herstelt (indien gewenst) geef ik de mogelijkheid voor anderen om ook weer ‘thuis’ te komen in ‘zichzelf’.

Dansen met het leven
Soms voel ik hoe ‘ik en mijn schaduw’ samen dansen en in elkaar opgaan.
Meestal kan ik hierin ‘de kloppendheid van mijn leven’ op een fijne manier ervaren. Soms ook voelt het wat onherbergzaam en spannend doordat er dan schakelingen zijn in het collectieve veld. Er vallen dan oude identificaties weg en mijn levensscript stelt zich bij. Toch groeit het vertrouwen om steeds meer in overgave te komen aan wat zich manifesteert.

Vuur
Soms ontstaat er nog wel veel vuur in mijn lijf doordat ik een veelomvattende droom nastreefde. Gelukkig beseft mijn spirit steeds meer dat een mens maar een begrensde mogelijkheid heeft om te kunnen bevatten hoe groots het leven is.
Ik weet makkelijker mijn eigen maat te verzorgen. Dat geeft rust voor mijn persoonlijke leven.

Pad van de ziel
Ieder mens heeft een eigen avontuurlijk pad te lopen om ‘de ziel die we samen zijn’ vrij te maken. Het vraagt overgave en moed. Het lijkt een heel geharrewar bij tijden, maar als je een heldere intentie en focus hebt is alles mogelijk en kom je door de donkerste gebieden van ‘de nacht van de ziel’ heen.
‘Doen waar je blij van wordt en wat goed voelt’ is een gouden regel om op je eigen zielepad te blijven en zo tot ontvouwen te komen.

Elkaar zijn
Het blijft me boeien hoe we rollen spelen voor elkaar en hoe we door onze visie en focus onze leefomgeving beïnvloeden. Waarschijnlijk is het doordat ik me zo lang een einzelganger heb gevoeld dat ik nu erg geniet van ‘het samen goed hebben met elkaar’.
Vereenvoudigen van mijn leven brengt verrijking in ontmoeting. Er is steeds meer kleur te delen, in steeds meer openheid en zachtheid.

Als in ontmoeten het nodige is uitgewisseld wordt het stil
Geen gespannen stilte maar een vervullende stilte
Waarin je terug valt in elkaars essentie

Heerlijk is dat. <3

Saai!

 

Verslaafd aan spanning
Ik herinner me nog de eerste keer dat ik ontdekte dat ik verslaafd was aan het spanningsveld waar ik me in bevond. Er was een hele grote angst voor saaiheid. Alsof ik dood zou gaan als mijn leven saai zou worden.
Opeens viel me in dat het spanningsniveau wel heel duidelijk veel te hoog was en dat een klèìn bèètje saaier heus niet zo erg zou zijn. Er viel me een rust in en een besef dat mijn leven niet zou ophouden te bestaan als ik de teugels iets zou laten vieren.

Steeds meer kleur

Het wonderlijke was dat ik ontdekte dat mijn leven meer kleur kreeg als ik me ontspande. Er ontstond ruimte om te genieten van wat ik voelde en ruimte om tot nieuwe inzichten te komen.
Door de jaren heen zijn er steeds weer momenten geweest waarop mijn leven me leek te brengen naar de rand van een afgrond en dat ik te springen had in een ruimte met nog weer meer ontspanning.
Soms leek het op sterven en daarna altijd als opnieuw geboren worden.

De extremiste 

In mijn leven is het misschien wat extreem gegaan.
Ik heb mijn persoonlijkheid behoorlijk onder druk gezet door als Atlas de aardbol op mijn schouders te willen nemen, met bi-polariteit als gevolg.

Na wat jaren onderzoek en uitproberen zag ik in dat de enige manier om weer thuis te komen in mijn lichaam zou zijn om midden in mijn eigen ‘roos’ te landen.
Ik ben intensief trainingen gaan volgen, assisteren en geven om het spanningsveld dat ik onderhuids voelde in een ruimere bedding te kunnen laten oplossen. Jarenlang had mijn lijf tijd en rust nodig om het kundalini-vuur dat in mijn rug woedde na de trainingen weer te integreren in  de dagelijkse realiteit.
Buiten deze activiteiten om was mijn leven best saai te noemen. Rust, rust, rust…

Binnenstebuiten
Het afgelopen jaar had ik het plan om sabbatical te nemen. Ik dacht: ‘rust doet goed, daarin vind ik balans’. Tegen het saaie aan was mijn motto ‘Yantra’s en yoga’. Achteraf kijkend zie ik dat het juist een flink bewogen jaar is geweest. Ik voel me behoorlijk binnenstebuiten gekeerd in mijn menselijk hansopje.
Door de reis met de yantra’s verandert mijn perspectief op leven. Wat niet ‘klopt’ lost op en wat wel ‘klopt’ krijgt verbinding en voeding doordat het geworteld raakt in het hart dat we samen vormen op aarde. Waar ik eerder vooral de aandacht richtte op wat ‘opgelost’ mocht worden daar ben ik langzaam maar zeker meer bodem aan het vinden in wat ‘opgebouwd’ mag worden. Maar hoe dat vorm gaat krijgen? Dat weet ik niet….

Grote moeder
Mijn interesse en onderzoeksveld is liefde, vrede, harmonie. We zijn er allemaal intrinsiek mee verbonden. Ik ben gaan zien dat het bewustzijn van de aarde door alle ervaringen heen met ons mee beweegt als een heel liefdevol intelligent wezen. Vanuit één oerbron weven we als ziel samen scripts voor elkaar, op basis van intentie.
Het ruimere bewustzijn van onze mooie blauwe planeet is een magische werkelijkheid waarin tijd, ruimte, afstand en afkomst niet ‘conform de norm’ vastomlijnde of meetbare gegeven zijn. In dat veld ‘zijn we elkaar’ en onlosmakelijk verbonden met ‘Pacha mama’.

Zielevonk
Ik ben gaan zien dat ik als kind, onbewust bekwaam, al toegang had tot velden die zich gaandeweg voor mijn volwassen menselijke bewustzijn openen. Mijn zielevonk heeft heel bewust gebruik gemaakt om binnen deze magische ruimte die de mens bewoont een persoonlijk avontuur te smeden. De vonk in mij heeft zich laten vallen in ‘the abyss of mankind’ om zò diep te zinken tot er geen sprankje van ‘de zondeval’ meer aan me kleefde. Vanuit die ledigheid heeft die vonk in mij me terug laten ‘opwellen’.
Dat ik er nog ben is een wonder. De enige reden dat ik er nog ben is doordat ‘het in mijn script stond’.

Saai
Om terug te komen bij ‘saai’ wil ik maar aangeven dat een mens aan de buitenkant nooit zal kunnen zien wat aan de binnenkant ten diepste leeft. Johan Cruijff zei zo mooi: ‘Elk
Er zijn jaren geweest dat niemand in mijn schoenen zou hebben willen staan, zo diep was ik gezonken. En toch, door de stilte te eren en steeds dieper door ‘saai’ heen te durven voelen is er een nieuw leven voor mij gestart.
Het is wennen om steeds meer lagen van mijn pantser achter me te laten en me vanuit zachtheid werkelijk welkom te voelen op aarde. Toch lukt het best wel goed… Met dank aan die lieverd die me thuis geeft hier in Etten-Leur. Hij doet het heel ok met deze vreemde vogel onder zijn vleugels.

Diploma voor leven
Niemand krijgt academische titels of diploma’s voor de levenskunst die ‘moeder aarde’ aan ons uitreikt.
Ikzelf heb mijn eigen kennis en vaardigheid bijeengesprokkeld uit de oersoep met hulp van vele leraren uit vele werkelijkheden. Vanuit de ether waren er de Guru’s, yogi’s en sjamanen, mineralen, dieren, planeten, bomen, paddestoelen en zo meer… In de zichtbare werkelijkheid waren mijn leraren andere medespelers, zoals mijn dochter, ouders en geliefden.
Een puur en liefdevol bewustzijn beweegt door alles heen en begeleidt ons op ons pad. Als we luisteren naar de lessen van het leven groeien net als bij een boom onze takken en wortels steeds een beetje langer en wordt onze stam steeds een beetje steviger.

Mens

Mens zijn op aarde is groots. En het is zeker niet saai om te zien hoe meer en meer zielen ontwaken in een nieuw perspectief op mens zijn.

Je wordt verwekt
Je wordt geboren
Je ontdekt
Je experimenteert
Je leert

Je wordt binnenstebuiten gekeerd

En wordt steeds stiller, misschien zelfs op het saaie af.
En daar begint het echte leven….. Thuis in het hart van al dat is.

<3

Pure onschuld

Childrens fire
In de ‘Deer-tribe’, een Noord Amerikaanse sjamanistische stroming waar ik me verbonden mee voel, wordt gesproken over ‘the Childrens fire’. Het is het zielevuur in ons dat ons hele leven lang in helderheid, liefde en onschuld brand. Welke ervaring je ook beleeft als ziel, welke keuze je ook maakt, het levensvuur van het innerlijke kind weet ons altijd weer terug naar ‘huis’ te brengen. Het kind-vuur in ons is pure onschuldige levenskracht.

Elk moment is nieuw
Hoe veel verhalen en ervaringen ons leven ook mogen kleuren tot het avontuur dat we ervaren, er huist altijd een onschuldige oorsprong in het diepst van ons wezen.

Groeien
Onszelf herinneren dat we in wezen pure onschuld zijn is heel waardevol als we oude patronen achterlaten om te groeien in bewustzijn.
Mijn persoonlijke ervaring is dat als ik groei in lichtkracht er vaak ook schaduwzijden van ‘mens zijn’ zichtbaar worden. Al jaren reis ik met het helende werk dat ik doe door flink uitdagende velden van bewustzijn. Het besef dat ik pure onschuld ben en dat ik mag rusten in vertrouwen helpt me steeds opnieuw om koers te houden richting de meest geheelde versie van mezelf en daardoor kan ik heling bieden voor de mensen die naar mijn praktijk komen maar ook voor de netwerken waar ik mee verbonden ben, bewust of onbewust.
De schaduwen die zich bij helende momenten laten voelen hoef ik niet persoonlijk te nemen. Het zijn spiegelingen van werelden waarin betrokkenheid niet meer wenselijk is. Ik geef ze terug aan de ether en het leven vindt daardoor weer een harmonischer afstemming.

Radical honesty

Mijn ervaring is dat hoe eerlijker en openhartiger ik ben naar mezelf en naar de mensen om me heen, hoe meer mijn leven ‘klopt’. De flow die daardoor ontstaat is één van de fijnste voordelen van onschuld centraal stellen.
Geweldloze communicatie is voor mij heel waardevol gebleken in het kunnen benoemen van zelfs de meest uitdagende situaties. Als je je gevoel leert uiten zonder met vingers te wijzen naar andere betrokkenen ontstaat er ruimte om met elkaar mee te leven zonder dat we elkaar schuld in de schoenen hoeven te schuiven.

Liefde herkent zichzelf in elkaar
Het blijft voor mij een wonder te ervaren hoe de liefde (=onschuld) in het leven er voor kan zorgen dat al onze verhalen een mooie afstemming vinden met elkaar.
Hoe meer ik groei, hoe meer ik zie en voel hoe onze verhalen met elkaar verweven zijn. De keuzes die we persoonlijk maken hebben hoe dan ook weerslag op de mensen om ons heen.

Oorspronkelijkheid
Ik ervaar keer op keer dat als we vanuit oorspronkelijke onschuld handelen we veel krachtiger zijn dan dat velen voor mogelijk houden. Als je niets achterhoudt kan het leven met grenzeloze liefde dóór en vóór je werken.
Natuurlijk heeft ieder mens zelf te leren het leven op een groeizame manier in beheer te nemen. Ons leven geeft daar elk moment nieuwe kansen voor. Zo is onze reis op aarde een persoonlijk avontuur tussen lichtpunten en donkere momenten. Beiden hebben hun waarde in de reis van bewustwording van ziel op aarde.

Het ‘childrens fire’ blijft door alle ervaringen heen geduldig brandend, zo lang ons hart klopt. Daar bij stil te staan maakt me blij.

Fijn dit vuur met je te kunnen delen…. <3

11:11

Naar bed
Edward en ik staan onze tanden te poetsen. Beiden bij een eigen wastafel in de badkamer. Het is voor het eerst dat ik in een huis woon met 2 wastafels naast elkaar. Ik maak er een grap over als we beiden onze borstels uitspoelen onder de waterstraal.

11:11
Ik loop mijn kamer in om het glas te pakken om water te gaan drinken. Het glas staat voor mijn wekkertje dat 11:11 aangeeft. Ik voel een schokje door me heen gaan terwijl ik met het glas in de hand terug loop naar de kranen. Het voelt diep in mijn wezen als een signaal van synchronisatie.
Ik vertel Edward dat de symboliek die ik waarneem, in een aantal beelden die samen komen, voor mij voelt als een geschenk vanuit de kosmos. Samen afgestemd en in balans met hemel en aarde.

De kosmos
Het is alweer een tijdje terug dat ik bij Edward in bed sliep. Ik woon hier nu 3 weken en in die tijd heeft mijn lijf veel behoefte gehad aan eigen ruimte om de verandering van woonplek en leefstijl te kunnen doorleven. Overdag is daar meer ruimte in gekomen. Met nog de nodige woordenwisselingen is er een nieuwe balans gegroeid waarin ik voel dat ik, ondanks dat ik in ‘zijn huis’ woon, mijn authenticiteit kan bewaren in verbinding.

Als we in elkaars armen liggen voel ik een enorme zachte openheid in Edward. Ik zeg hem: “Ik weet dat jij het ook voelt dat je nu hier bent maar deels ook vanuit ‘de andere kant’ aanwezig. Dit is multidimensionaal bewustzijn. Ik voel Shiva in jou.”
Terwijl we vrijen zie ik sterrenstelsels door ons heen dansen. We gaan op in een kosmisch verbond van leven voor het leven. Voorbij aan hem, voorbij aan mij. We gaan op in die plek waarin alles samen komt, in liefde.

Nieuw begin
Vandaag voel ik dat we samen weer een deur hebben kunnen openen voor elkaar. Ik maak de Puja schoon en hang een schilderij op dat ik maakte. De ontstane harmonie komt tot bloei in huis.

Geluk is heel gewoon
Een voorbeeld van hoe geluk heel dichtbij kan liggen…. Mijn ego worstelt nog geregeld door alles wat ik achterliet en dat wat niet is zoals sommige ego-delen het zouden willen zien. Toch zou ik deze dans van onze zielen niet willen missen.
Het geschenk van Edward dat ik voluit mezelf mag zijn, met alle kleuren die daar in opkomen, is onbetaalbaar. Helend en opening gevend om mijn soms uitdagende spirituele levensavontuur meer te integreren in een gemoedelijke dagelijkse werkelijkheid.

Ik voel me dankbaar <3

Het hart van alles

Afronden en opnieuw beginnen
Na Lorelei vind ik mezelf opnieuw uit. De 14 yantra’s die ik maakte hebben als een tornado huis gehouden in mijn leven. Ze zijn de aanzet geweest bij Edward te gaan wonen in Etten-Leur.
Terwijl ik de stappen zette om vanuit Haarlem naar het zuiden te verhuizen viel er van alles ‘op z’n plek’ in binnen- en buitenwereld.
Ik was na 3 jaar plotsklaps klaar met dit hoofdstuk in mijn levensboek.

De wereld en ik
Na het succes van ‘Zussen rond Zutphen’ wenste ik in Haarlem opnieuw een hart- en womb-verbonden sisterhood te helpen vormen. Wat ik merkte was dat het leven iets heel anders met me voor had. Ik kreeg steeds opnieuw gespiegeld dat ik meer naar binnen mocht gaan in plaats van naar buiten te blijven handelen.

Er leek een keuze die ik had te maken: Blijf ik als een soliste handelen voor ‘algemeen belang’ of durf ik me echt te openen voor ‘het grote hart’ dat we samen delen?
Om eerlijk te zijn had ik geen keuze. Het leven koos voor mij, met mij erbij.

De ogen van het hart

De maand na Lorelei had ik een aantal ervaringen waarin ik zag hoe ‘het hart van alles’ zich voor me ontsluiert. Het voelt als knipoogjes van het universum.

De eerste keer was 3 weken na het festival. Ik was met een vriendin naar de sauna. Terwijl ik in de sauna mediteerde zag ik de ogen van mijn gezicht zich sluiten waarna er in mijn hart één groot oog open ging. Het voelde als een grote open ruimte waarin alles samen kwam in eenheid.
2 dagen later was ik op de cd presentatie van Elie Saz waar veel lieve kennissen uit verschillende kringen waren. Op het podium naast Elie schilderde kunstenares Pushpa een afbeelding van een man met ogen dicht. De hele tijd zag ik een werveling op het hartgebied. Op het allerlaatst verscheen een oog precies in het midden. Kippenvel.

Hart voor de aarde
Een ander moment waarop ik de magie van het hart zag gespiegeld was vorige week. Ik deed met mijn vader mee aan een ‘sport en spel-middag’. Een heel team medewerkers van Akzo-Nobel gaf enthousiast inzet vanuit een welzijnsproject dat door het bedrijf wereldwijd is opgezet.
De t-shirts die ze aan hadden troffen me. Dezelfde Shiva-blauwe kleur als dat de 2 Maria’s als achtergrond hadden gekregen. Een groot hart met een aardbol erin op de voorkant. Ontroering en kippenvel.

Geordende chaos
Ik leer steeds meer vertrouwen op de harmonie die verscholen licht binnen de ‘geordende chaos’. Er valt makkelijk te oordelen over de uiterlijke omstandigheden op aarde, toch is er een dieper liggende intelligentie werkzaam die ‘in gezamenlijkheid van de ziel’ aansturing geeft voor persoonlijke levensverhalen. Wondermooi om af en toe doorkijkjes te mogen ontvangen in het liefdevolle organisme dat we samen ‘zijn’.

Vrede en balans
Mijn huiswerk is voorlopig nog om te zorgen voor een kloppende balans tussen lichaam en geest, tussen binnen en buiten.
Ik mag dan een berg aan healing-technieken in de vingers hebben, als ik niet luister naar ‘waar mijn eigen ziel van gaat zingen’ loop ik mezelf voorbij en dat helpt niemand.

Het leven is goed voor me
Gisteren was ik deel in een Despacho-ceremonie ‘om de hoek’ in België.
Diego, de jonge sjamaan, herinnerde ons eraan dat we samen ‘familie’ zijn.
We openden een ruimte waarin we onze dankbaarheid en intentie samen in verbinding brachten. Van daaruit ontstaat een coherent veld verbonden met ‘het hart van alles’.

Dat is waar ik me thuis voel.  <3

De 2 Maria’s

Lorelei festival
Afgelopen februari kreeg ik opnieuw een rol als tempelhoedster voor het Lorelei festival dat in augustus plaats vond. Ik bedacht dat het fijn zou zijn om yantra’s te maken voor het hoedster-team. Dit om een mooie synergie te helpen stromen.
Het team vond het een leuk plan en zo ging ik aan de slag met 9 yantra’s.

De 1e 9 yantra’s

9 plus 5
Toen ik in april de yantra’s uitreikte was ik een hele ervaring rijker. Het bleek best pittig om een verbonden krachtveld te realiseren. De yantra’s kwamen elk op een eigen manier en ook onderling in stroming. Dat vroeg behoorlijk om bewuste aandacht en zorgvuldigheid.
De yantra’s werden begin april met een warm welkom ontvangen. Vanuit het kernteam hoorde ik een wens dat het fijn zou zijn als ik nòg 5 yantra’s zou maken. 1 voor mezelf, 1 voor de vuurhoedster, 2 voor het thema van dit festival: ‘de 2 Maria’s’ en 1 voor het festival zelf.

Een avontuurlijke uitdaging
Ik heb tijd genomen om te doorvoelen of ik deze wens kon vervullen. Tot dan toe had ik de yantra’s alleen op eigen intuïtie gemaakt. Ik voelde dat ik bevestiging nodig had vanuit de spirit-wereld om ‘ja’ te kunnen zeggen op deze uitnodiging.
2 ochtenden na de vraag voelde ik de yantra’s gedownload worden in de energie, ik nam dat aan als een ‘ja’. Vanaf dat moment durfde ik er mee aan de slag te gaan.

De eerste opzet

In etappes
De yantra’s voor de Maria’s zijn in etappes gemaakt. Als ik te snel ging was er te veel ‘magie’ in de lucht.
In juni, vlak voor ik naar Glastonbury vertrok werd ik ’s ochtends in alle vroegte wakker en voelde ik natuurwezens om me heen en mijn kamer rook naar bloemengeuren. Ik een uitnodiging om een eerste opzet voor de Maria’s te maken.
Uiteindelijk pas half augustus, een week voor het festival na een reis met mijn familie naar Noorwegen, bleek het tijd om de Maria’s echt op het doek te zetten.

Maria de moeder en Maria Magdalena

Lichtbom
Nadat de yantra’s afgerond waren ontstond er een grote schokgolf in mijn lijf en leven. Het voelde alsof alles opging in ‘het licht’.
Ik ben een paar dagen naar mijn lief ‘gevlucht’ en nadat ik weer terug kwam heb ik de yantra’s buitenshuis bewaard tot aan het festival.
Ter plekke hebben ze een week in de tempel gehangen, samen met de 14e yantra voor Lorelei zelf. Ze hebben daar hun Maria-energieën kunnen uitstralen voor de aanwezigen.

De yantra voor Lorelei door deelneemsters ingekleurd

Vurig
Zelf ben ik vlak voor het festival uit mijn rol als tempelhoedster gestapt. Mijn ruggengraat werd te vurig als ik lang bij de Maria-yantra’s in de buurt was.
Er is in de reis met de 14 yantra’s meer via mijn zenuwstelsel in stroming gekomen dan dat mijn lichaam op dat moment kon verwerken. Een leerpunt voor mij. Het zal even duren voor ik weer zo’n groot project onder handen neem.

Een nieuw begin
Mede door het maken van de Maria’s ziet mijn leven er nu heel anders uit. Ik ben vrij plots verhuisd naar ‘mijn lief’ in Etten-Leur. Mijn leven krijgt daarmee een heel nieuwe draai. Er is nu veel rust en ruimte om mezelf opnieuw uit te vinden.

De Maria’s zijn bij mij thuis. Ze hebben nog steeds veel uitstraling.
Pas eergisteren heb ik ze samen zichtbaar neergezet nadat ik ‘het gebeuren op het festival’ kon afronden voor mezelf. Voor die tijd brachten ze te veel vuur in beweging in mijn lijf.
Ik voel een stille uitnodiging die van ze uit gaat om vooral verder te gaan op mijn ‘pad van het hart’.

Hologram van Zutphen

Ik vraag me af of het toeval is wat er dan opeens gisteren gebeurde:

Inge Schultze, de huidige beheerder van ‘Zussen rond Zutphen’ een sisterhood-cirkel voor de regio welke ik 5,5 jaar geleden initieerde, heeft op facebook een oproep gedaan en een nieuwe groep gemaakt voor beheerders van ‘Zussen-groepen’ door het hele land. Haar initiatief wordt met veel enthousiasme en nieuwe initiatiefkracht omarmd. In één dag tijd zijn er in heel Nederland een heel aantal regionale Zussen-groepen ontsproten.
Superfijn! Dank je wel Inge <3

Al wat je hoeft te doen is trouw zijn aan je eigen lieve hart…. <3

Winnen van mezelf

Het mannelijke in mij…
…is een veelzijdig typje. Speels en onderzoekend, ‘out-of-the-box’, soms heel ‘to the point’ en nog veel meer.
Ik ben maar wat blij dat mijn relatie met de man in mij steeds harmonieuzer is geworden. Dat maakt mijn leven wel een stuk aangenamer.

Oordelen
Mijn liefde voor het mannelijke in mij is niet vanzelf gekomen. Als kind had ik een oordeel over wat mensen met de aarde deden. Oordelen ook over hoe ‘de kerk’ en maatschappij met spiritueel bewustzijn om ging en oordelen over mijn familie en directe omgeving waar ik in opgroeide. Ik voelde me niet veilig tussen al die onbewust levende, projecterende en botsende persoonlijkheden. Of ik nu televisie keek of op school zat of zelfs bij mijn moeder op schoot, overal ‘klopte’ er iets niet en dat maakte dat ik me boos, verdrietig, eenzaam en radeloos voelde.

Narcisme
Wat ook niet hielp was dat mijn vader zonder dat hij het besefte aardig wat narcistische karaktertrekken had. Zo was er bijvoorbeeld elke zondag een stoeipartij tussen hem en mijn broertje die leuk begon maar steevast uitmondde in een drama. Mijn vader wilde altijd winnen.
Als hoog sensitief meisje stond ik dan aan de grond genageld. Het jongetje in mezelf kon niets doen en raakte meer en meer bevroren in een wereld die onveilig voelde.

Uit elkaar gaan
Toen rond mijn 7e de nachtmerries begonnen, waarin de aarde verging en ik als enige de sleutel van verlossing bleef zoeken, is er een wig ontstaan tussen mijn lichaam en essentie.
In weer andere dromen kon ik vliegen, precies zo hoog dat anderen me nèt niet konden aanraken. Ik vloog gewoon overal overheen.
De adelaar in mij is hoger en hoger gaan cirkelen om oplossingen te vinden voor wat ik om me heen zag en voelde. De mol in mij is dieper en dieper in de aarde gaan graven om te ontdekken waar de kinken in de kabels zaten. Wat ik zo diep onder het velletje van bewustzijn ontmoette was niet voor de poes. Het maakte dat ik stiller en stiller werd over mijn innerlijke avonturen. Het was niet veilig ze met wie dan ook te delen.

Er buiten
Ik plaatste mezelf buiten de maatschappij. Ik zag geen weg om deel te nemen doordat ik bij ieder mens strijd voelde waar ik me niet mee kon of durfde te verbinden. Ik wilde liefde brengen en heling en deed mijn uiterste best om lief te zijn. Ik gaf me weg en speelde rollen in de hoop dat ik zo anderen gelukkig maakte. Het resultaat was dat ik steeds verder over mijn grenzen uitreikte en steeds meer oploste in een gewoel van jewelste.

De weg terug
22 jaar geleden startte mijn weg terug naar mezelf. Mijn partner en ik besloten te scheiden en al snel daarna kwamen de eerste boodschappen vanuit mijn zielenwereld. ‘De verlosser’ zou gaan komen. Ik heb niet beseft hoe intensief die reis naar huis zou gaan verlopen. Een woeste wilde zee spoelde over en door me heen met buitenissige ervaringen.

Schoon schip
Ik moest me nog altijd stil houden over wat er werkelijk speelde van binnen want de angst en de projecties van de mensen om me heen voor de situatie waar ik in zat was gevaarlijk voor mijn lijf en leven. Het sloeg me uit mijn vel en deed te veel pijn als ik openlijk deelde waar ik onderhuids in betrokken was.
Alle oordelen en projecties, alle ‘lijntjes van bewustzijn’ waar ik me mee verbonden had lieten zich stuk voor stuk zien en voelen. Vele velden gaven zichzelf niet zomaar vrij. Er heeft van binnen heel wat strijd gewoed voor ik weer schoon schip kon ervaren in mezelf. En diep van binnen weet ik dat zo lang ik in dit lijf leef er altijd weer momenten zullen zijn dat ik weer een beetje meer mag op/ver-ruimen. In mezelf en in de wereld om me heen.

Fijne flow
De nood die ik voelde om te groeien en ‘te redden’ wordt minder.
Ik schrijf al jaren over de flow die is ontstaan en elk jaar voel ik weer dat het leven me steeds makkelijker support geeft om mijn droom over vrede op aarde gestalte te geven.
Er zijn nu zo veel mensen in mijn netwerk bewust hun leven aan het ompolen van hoofd naar hart dat we samen een verschil maken waar steeds meer zielen bij aanhaken.

Vol potentie
De man in mij voelt zich er fijn bij. Ik hoef niet meer te winnen, van niemand…. Ik heb gewonnen van mezelf, van mijn eigen spiegelingen.
De wereld die zich nu opbouwt, in mezelf en om me heen, ziet ‘winnen’ niet langer als ‘de beste, de grootste of de mooiste’ zijn.
Winnen zit in jezelf op orde hebben, in alignment zijn met een diepere werkelijkheid en weten waar jouw kracht en interesse ligt.
Winnen is zaadjes van mogelijkheden laten groeien, ze laten wortelen in verbinding. Winnen is in volle potentie ‘gewoon’ jezelf (en daarmee deel in alles) zijn.

Voor elkaar….  We zijn elkaar. <3

 

Reizen en rijzen

Er op uit
Het borrelt van binnen… De komende weken ga ik weer een aantal keer op reis.
De eerste reis begint overmorgen: Het Hieros Gamos festival, een paar dagen na dit festival ga ik op reis naar Zweden voor de eerste SunDance die ik mee zal maken. Als ik daarvan terug kom vaar ik vrijwel direkt uit vanaf Amsterdam op de Koningsdam voor een cruise met mijn familie, richting Noorwegen.

Eigenlijk had ik gedacht dat 2017 een rustig jaar zou zijn. Dicht bij mezelf. ‘Yantra en yoga’ zou het motto zijn. Toch blijkt er veel meer actie op het programma te staan dan ik in had geschat. Mijn hoofd denkt altijd dat er zeeën van ruimte is, maar om praktisch alle plannetjes ook echt te doorleven, dan blijkt opeens dat een agenda ook maar een beperkte ruimte heeft om gevuld te worden.

Reizen
Terug kijkend op de afgelopen jaren zijn er veel meer reizen geweest waar ik graag een blog over had geschreven:
Over mijn bezoek aan Rome eind 2015 waar ik mijn oordeel over het patriarchaat omzette in een dankbaar afscheid van de spiegelingen die me bevangen hielden.
Over een bezoek aan mijn dochter in Ierland, december 2013 waarbij een bezoek aan Tara, New Grange en Connemara me op een heel nieuw spoor zetten.
Over de reis die ik maakte in India begin 2016, waar ik de Kalavahana leerde op Devipuram en vele tempels bezocht met een groep mensen georganiseerd door Jacqueline Snelders.
Over de reis naar Tenerife afgelopen voorjaar 2017 waarbij het eiland haar hart liet voelen en ik weer dieper mocht nestelen in de armen van Pacha Mama….
Over de reis naar Rosslyn Chapel en Shiehalion op 11-11-’11. Een reis die ik vol dankbaarheid van vriendinnen cadeau kreeg. Een keerpunt in mijn leven toen ik op de berg Shiehalion de binnenaarde-wezens mocht ontmoeten en in de Rosslyn Chapel een interdimensionaal harmoniserend instrument mocht ‘doorzien’ en haar werking mocht integreren.

Zo zijn er nog veel meer reizen te noemen, in de buitenwereld en in mijn binnenwereld, die het waard zijn om aan het licht gebracht te worden. Ik heb er vrede mee dat dat tot nu toe niet gebeurd is. Het was nodig om eerst te rijzen: mijn frequenties te stabiliseren en blijvend af te stemmen op het nieuwe-aarde-grid. Ik had veel informatie uit te wisselen op verschillende plekken en met verschillende mensen om zo mijn nieuwe netwerk te kunnen bestendigen. Het voelt alsof na de komende reizen een heel nieuw hoofdstuk mag beginnen in mijn leven…. En dat kriebelt en borrelt van binnen.

Blossoming

Deze zin komt in me op: ‘And the day came when the risk to remain tight in a bud was more painful than the risk it took to blossom’ van Anaïs Nin.
Het is zo mooi te beseffen hoe een bloem tot bloei komt. De knop is al veel langer zichtbaar voordat ze zich daadwerkelijk opent en haar schoonheid laat zien. Van binnen is er zo veel voorwerk en dan opeens komt dat moment dat het leven JA zegt.
Dan is er niets anders te doen dan JA te handelen en JA te zijn….

Zonder de reizen en het rijzen had ik nooit kunnen de bloem kunnen worden die nu nog voller mag ontvouwen.

Ik neem er de tijd voor…. Life evolves with ease and grace <3