Maandelijks archief: november 2017

Elkaar zijn


Grip

Het heeft lang geduurd voor ik ‘mijn grip’ op de buitenwereld los durfde te laten.
Iets in mij wilde altijd ‘de beste’ zijn doordat ik geen vertrouwen had in de onderliggende motivaties van anderen. Ik voelde dat mijn inzicht in ‘het grotere plan’ meer diepgang had en hield voet bij stuk om mijn mooiste visie op ‘de grote droom die we samen delen’ verder te laten evolueren. Mijn pad is daardoor nogal solistisch verlopen.

Vrijheid
Door mijn spel met het leven zijn langzaam maar zeker mijn ogen en hart open gegaan.
‘Ik’ is een wonderbaarlijk wezen, groots en met vele facetten. Samen vormen we ‘Ik’, in vele gestaltes en persoonlijke kleuringen.
De vrijheid die is ontstaan doordat ik mijn mentale (be)grip los heb leren laten is soms nog overweldigend. Het is heerlijk te weten dat de zelfzorg die ik nu neem me steeds meer doet landen in mijn ‘eigen domein’ van persoonlijke creatie.

Het geeft rust dat ik niet meer meteen op hoef te springen als ik om me heen onhandig gedrag of overtuigingen zie of voel bij mensen en situaties. Ieder mens heeft recht op eigen avonturen en die gun ik iedereen ook van harte. Juist door te vertrouwen op de liefde die door elke ervaring heen beweegt en welke van nature disharmonie herstelt (indien gewenst) geef ik de mogelijkheid voor anderen om ook weer ‘thuis’ te komen in ‘zichzelf’.

Dansen met het leven
Soms voel ik hoe ‘ik en mijn schaduw’ samen dansen en in elkaar opgaan.
Meestal kan ik hierin ‘de kloppendheid van mijn leven’ op een fijne manier ervaren. Soms ook voelt het wat onherbergzaam en spannend doordat er dan schakelingen zijn in het collectieve veld. Er vallen dan oude identificaties weg en mijn levensscript stelt zich bij. Toch groeit het vertrouwen om steeds meer in overgave te komen aan wat zich manifesteert.

Vuur
Soms ontstaat er nog wel veel vuur in mijn lijf doordat ik een veelomvattende droom nastreefde. Gelukkig beseft mijn spirit steeds meer dat een mens maar een begrensde mogelijkheid heeft om te kunnen bevatten hoe groots het leven is.
Ik weet makkelijker mijn eigen maat te verzorgen. Dat geeft rust voor mijn persoonlijke leven.

Pad van de ziel
Ieder mens heeft een eigen avontuurlijk pad te lopen om ‘de ziel die we samen zijn’ vrij te maken. Het vraagt overgave en moed. Het lijkt een heel geharrewar bij tijden, maar als je een heldere intentie en focus hebt is alles mogelijk en kom je door de donkerste gebieden van ‘de nacht van de ziel’ heen.
‘Doen waar je blij van wordt en wat goed voelt’ is een gouden regel om op je eigen zielepad te blijven en zo tot ontvouwen te komen.

Elkaar zijn
Het blijft me boeien hoe we rollen spelen voor elkaar en hoe we door onze visie en focus onze leefomgeving beïnvloeden. Waarschijnlijk is het doordat ik me zo lang een einzelganger heb gevoeld dat ik nu erg geniet van ‘het samen goed hebben met elkaar’.
Vereenvoudigen van mijn leven brengt verrijking in ontmoeting. Er is steeds meer kleur te delen, in steeds meer openheid en zachtheid.

Als in ontmoeten het nodige is uitgewisseld wordt het stil
Geen gespannen stilte maar een vervullende stilte
Waarin je terug valt in elkaars essentie

Heerlijk is dat. <3

Saai!

 

Verslaafd aan spanning
Ik herinner me nog de eerste keer dat ik ontdekte dat ik verslaafd was aan het spanningsveld waar ik me in bevond. Er was een hele grote angst voor saaiheid. Alsof ik dood zou gaan als mijn leven saai zou worden.
Opeens viel me in dat het spanningsniveau wel heel duidelijk veel te hoog was en dat een klèìn bèètje saaier heus niet zo erg zou zijn. Er viel me een rust in en een besef dat mijn leven niet zou ophouden te bestaan als ik de teugels iets zou laten vieren.

Steeds meer kleur

Het wonderlijke was dat ik ontdekte dat mijn leven meer kleur kreeg als ik me ontspande. Er ontstond ruimte om te genieten van wat ik voelde en ruimte om tot nieuwe inzichten te komen.
Door de jaren heen zijn er steeds weer momenten geweest waarop mijn leven me leek te brengen naar de rand van een afgrond en dat ik te springen had in een ruimte met nog weer meer ontspanning.
Soms leek het op sterven en daarna altijd als opnieuw geboren worden.

De extremiste 

In mijn leven is het misschien wat extreem gegaan.
Ik heb mijn persoonlijkheid behoorlijk onder druk gezet door als Atlas de aardbol op mijn schouders te willen nemen, met bi-polariteit als gevolg.

Na wat jaren onderzoek en uitproberen zag ik in dat de enige manier om weer thuis te komen in mijn lichaam zou zijn om midden in mijn eigen ‘roos’ te landen.
Ik ben intensief trainingen gaan volgen, assisteren en geven om het spanningsveld dat ik onderhuids voelde in een ruimere bedding te kunnen laten oplossen. Jarenlang had mijn lijf tijd en rust nodig om het kundalini-vuur dat in mijn rug woedde na de trainingen weer te integreren in  de dagelijkse realiteit.
Buiten deze activiteiten om was mijn leven best saai te noemen. Rust, rust, rust…

Binnenstebuiten
Het afgelopen jaar had ik het plan om sabbatical te nemen. Ik dacht: ‘rust doet goed, daarin vind ik balans’. Tegen het saaie aan was mijn motto ‘Yantra’s en yoga’. Achteraf kijkend zie ik dat het juist een flink bewogen jaar is geweest. Ik voel me behoorlijk binnenstebuiten gekeerd in mijn menselijk hansopje.
Door de reis met de yantra’s verandert mijn perspectief op leven. Wat niet ‘klopt’ lost op en wat wel ‘klopt’ krijgt verbinding en voeding doordat het geworteld raakt in het hart dat we samen vormen op aarde. Waar ik eerder vooral de aandacht richtte op wat ‘opgelost’ mocht worden daar ben ik langzaam maar zeker meer bodem aan het vinden in wat ‘opgebouwd’ mag worden. Maar hoe dat vorm gaat krijgen? Dat weet ik niet….

Grote moeder
Mijn interesse en onderzoeksveld is liefde, vrede, harmonie. We zijn er allemaal intrinsiek mee verbonden. Ik ben gaan zien dat het bewustzijn van de aarde door alle ervaringen heen met ons mee beweegt als een heel liefdevol intelligent wezen. Vanuit één oerbron weven we als ziel samen scripts voor elkaar, op basis van intentie.
Het ruimere bewustzijn van onze mooie blauwe planeet is een magische werkelijkheid waarin tijd, ruimte, afstand en afkomst niet ‘conform de norm’ vastomlijnde of meetbare gegeven zijn. In dat veld ‘zijn we elkaar’ en onlosmakelijk verbonden met ‘Pacha mama’.

Zielevonk
Ik ben gaan zien dat ik als kind, onbewust bekwaam, al toegang had tot velden die zich gaandeweg voor mijn volwassen menselijke bewustzijn openen. Mijn zielevonk heeft heel bewust gebruik gemaakt om binnen deze magische ruimte die de mens bewoont een persoonlijk avontuur te smeden. De vonk in mij heeft zich laten vallen in ‘the abyss of mankind’ om zò diep te zinken tot er geen sprankje van ‘de zondeval’ meer aan me kleefde. Vanuit die ledigheid heeft die vonk in mij me terug laten ‘opwellen’.
Dat ik er nog ben is een wonder. De enige reden dat ik er nog ben is doordat ‘het in mijn script stond’.

Saai
Om terug te komen bij ‘saai’ wil ik maar aangeven dat een mens aan de buitenkant nooit zal kunnen zien wat aan de binnenkant ten diepste leeft. Johan Cruijff zei zo mooi: ‘Elk
Er zijn jaren geweest dat niemand in mijn schoenen zou hebben willen staan, zo diep was ik gezonken. En toch, door de stilte te eren en steeds dieper door ‘saai’ heen te durven voelen is er een nieuw leven voor mij gestart.
Het is wennen om steeds meer lagen van mijn pantser achter me te laten en me vanuit zachtheid werkelijk welkom te voelen op aarde. Toch lukt het best wel goed… Met dank aan die lieverd die me thuis geeft hier in Etten-Leur. Hij doet het heel ok met deze vreemde vogel onder zijn vleugels.

Diploma voor leven
Niemand krijgt academische titels of diploma’s voor de levenskunst die ‘moeder aarde’ aan ons uitreikt.
Ikzelf heb mijn eigen kennis en vaardigheid bijeengesprokkeld uit de oersoep met hulp van vele leraren uit vele werkelijkheden. Vanuit de ether waren er de Guru’s, yogi’s en sjamanen, mineralen, dieren, planeten, bomen, paddestoelen en zo meer… In de zichtbare werkelijkheid waren mijn leraren andere medespelers, zoals mijn dochter, ouders en geliefden.
Een puur en liefdevol bewustzijn beweegt door alles heen en begeleidt ons op ons pad. Als we luisteren naar de lessen van het leven groeien net als bij een boom onze takken en wortels steeds een beetje langer en wordt onze stam steeds een beetje steviger.

Mens

Mens zijn op aarde is groots. En het is zeker niet saai om te zien hoe meer en meer zielen ontwaken in een nieuw perspectief op mens zijn.

Je wordt verwekt
Je wordt geboren
Je ontdekt
Je experimenteert
Je leert

Je wordt binnenstebuiten gekeerd

En wordt steeds stiller, misschien zelfs op het saaie af.
En daar begint het echte leven….. Thuis in het hart van al dat is.

<3

Pure onschuld

Childrens fire
In de ‘Deer-tribe’, een Noord Amerikaanse sjamanistische stroming waar ik me verbonden mee voel, wordt gesproken over ‘the Childrens fire’. Het is het zielevuur in ons dat ons hele leven lang in helderheid, liefde en onschuld brand. Welke ervaring je ook beleeft als ziel, welke keuze je ook maakt, het levensvuur van het innerlijke kind weet ons altijd weer terug naar ‘huis’ te brengen. Het kind-vuur in ons is pure onschuldige levenskracht.

Elk moment is nieuw
Hoe veel verhalen en ervaringen ons leven ook mogen kleuren tot het avontuur dat we ervaren, er huist altijd een onschuldige oorsprong in het diepst van ons wezen.

Groeien
Onszelf herinneren dat we in wezen pure onschuld zijn is heel waardevol als we oude patronen achterlaten om te groeien in bewustzijn.
Mijn persoonlijke ervaring is dat als ik groei in lichtkracht er vaak ook schaduwzijden van ‘mens zijn’ zichtbaar worden. Al jaren reis ik met het helende werk dat ik doe door flink uitdagende velden van bewustzijn. Het besef dat ik pure onschuld ben en dat ik mag rusten in vertrouwen helpt me steeds opnieuw om koers te houden richting de meest geheelde versie van mezelf en daardoor kan ik heling bieden voor de mensen die naar mijn praktijk komen maar ook voor de netwerken waar ik mee verbonden ben, bewust of onbewust.
De schaduwen die zich bij helende momenten laten voelen hoef ik niet persoonlijk te nemen. Het zijn spiegelingen van werelden waarin betrokkenheid niet meer wenselijk is. Ik geef ze terug aan de ether en het leven vindt daardoor weer een harmonischer afstemming.

Radical honesty

Mijn ervaring is dat hoe eerlijker en openhartiger ik ben naar mezelf en naar de mensen om me heen, hoe meer mijn leven ‘klopt’. De flow die daardoor ontstaat is één van de fijnste voordelen van onschuld centraal stellen.
Geweldloze communicatie is voor mij heel waardevol gebleken in het kunnen benoemen van zelfs de meest uitdagende situaties. Als je je gevoel leert uiten zonder met vingers te wijzen naar andere betrokkenen ontstaat er ruimte om met elkaar mee te leven zonder dat we elkaar schuld in de schoenen hoeven te schuiven.

Liefde herkent zichzelf in elkaar
Het blijft voor mij een wonder te ervaren hoe de liefde (=onschuld) in het leven er voor kan zorgen dat al onze verhalen een mooie afstemming vinden met elkaar.
Hoe meer ik groei, hoe meer ik zie en voel hoe onze verhalen met elkaar verweven zijn. De keuzes die we persoonlijk maken hebben hoe dan ook weerslag op de mensen om ons heen.

Oorspronkelijkheid
Ik ervaar keer op keer dat als we vanuit oorspronkelijke onschuld handelen we veel krachtiger zijn dan dat velen voor mogelijk houden. Als je niets achterhoudt kan het leven met grenzeloze liefde dóór en vóór je werken.
Natuurlijk heeft ieder mens zelf te leren het leven op een groeizame manier in beheer te nemen. Ons leven geeft daar elk moment nieuwe kansen voor. Zo is onze reis op aarde een persoonlijk avontuur tussen lichtpunten en donkere momenten. Beiden hebben hun waarde in de reis van bewustwording van ziel op aarde.

Het ‘childrens fire’ blijft door alle ervaringen heen geduldig brandend, zo lang ons hart klopt. Daar bij stil te staan maakt me blij.

Fijn dit vuur met je te kunnen delen…. <3