Maandelijks archief: oktober 2017

11:11

Naar bed
Edward en ik staan onze tanden te poetsen. Beiden bij een eigen wastafel in de badkamer. Het is voor het eerst dat ik in een huis woon met 2 wastafels naast elkaar. Ik maak er een grap over als we beiden onze borstels uitspoelen onder de waterstraal.

11:11
Ik loop mijn kamer in om het glas te pakken om water te gaan drinken. Het glas staat voor mijn wekkertje dat 11:11 aangeeft. Ik voel een schokje door me heen gaan terwijl ik met het glas in de hand terug loop naar de kranen. Het voelt diep in mijn wezen als een signaal van synchronisatie.
Ik vertel Edward dat de symboliek die ik waarneem, in een aantal beelden die samen komen, voor mij voelt als een geschenk vanuit de kosmos. Samen afgestemd en in balans met hemel en aarde.

De kosmos
Het is alweer een tijdje terug dat ik bij Edward in bed sliep. Ik woon hier nu 3 weken en in die tijd heeft mijn lijf veel behoefte gehad aan eigen ruimte om de verandering van woonplek en leefstijl te kunnen doorleven. Overdag is daar meer ruimte in gekomen. Met nog de nodige woordenwisselingen is er een nieuwe balans gegroeid waarin ik voel dat ik, ondanks dat ik in ‘zijn huis’ woon, mijn authenticiteit kan bewaren in verbinding.

Als we in elkaars armen liggen voel ik een enorme zachte openheid in Edward. Ik zeg hem: “Ik weet dat jij het ook voelt dat je nu hier bent maar deels ook vanuit ‘de andere kant’ aanwezig. Dit is multidimensionaal bewustzijn. Ik voel Shiva in jou.”
Terwijl we vrijen zie ik sterrenstelsels door ons heen dansen. We gaan op in een kosmisch verbond van leven voor het leven. Voorbij aan hem, voorbij aan mij. We gaan op in die plek waarin alles samen komt, in liefde.

Nieuw begin
Vandaag voel ik dat we samen weer een deur hebben kunnen openen voor elkaar. Ik maak de Puja schoon en hang een schilderij op dat ik maakte. De ontstane harmonie komt tot bloei in huis.

Geluk is heel gewoon
Een voorbeeld van hoe geluk heel dichtbij kan liggen…. Mijn ego worstelt nog geregeld door alles wat ik achterliet en dat wat niet is zoals sommige ego-delen het zouden willen zien. Toch zou ik deze dans van onze zielen niet willen missen.
Het geschenk van Edward dat ik voluit mezelf mag zijn, met alle kleuren die daar in opkomen, is onbetaalbaar. Helend en opening gevend om mijn soms uitdagende spirituele levensavontuur meer te integreren in een gemoedelijke dagelijkse werkelijkheid.

Ik voel me dankbaar <3

Het hart van alles

Afronden en opnieuw beginnen
Na Lorelei vind ik mezelf opnieuw uit. De 14 yantra’s die ik maakte hebben als een tornado huis gehouden in mijn leven. Ze zijn de aanzet geweest bij Edward te gaan wonen in Etten-Leur.
Terwijl ik de stappen zette om vanuit Haarlem naar het zuiden te verhuizen viel er van alles ‘op z’n plek’ in binnen- en buitenwereld.
Ik was na 3 jaar plotsklaps klaar met dit hoofdstuk in mijn levensboek.

De wereld en ik
Na het succes van ‘Zussen rond Zutphen’ wenste ik in Haarlem opnieuw een hart- en womb-verbonden sisterhood te helpen vormen. Wat ik merkte was dat het leven iets heel anders met me voor had. Ik kreeg steeds opnieuw gespiegeld dat ik meer naar binnen mocht gaan in plaats van naar buiten te blijven handelen.

Er leek een keuze die ik had te maken: Blijf ik als een soliste handelen voor ‘algemeen belang’ of durf ik me echt te openen voor ‘het grote hart’ dat we samen delen?
Om eerlijk te zijn had ik geen keuze. Het leven koos voor mij, met mij erbij.

De ogen van het hart

De maand na Lorelei had ik een aantal ervaringen waarin ik zag hoe ‘het hart van alles’ zich voor me ontsluiert. Het voelt als knipoogjes van het universum.

De eerste keer was 3 weken na het festival. Ik was met een vriendin naar de sauna. Terwijl ik in de sauna mediteerde zag ik de ogen van mijn gezicht zich sluiten waarna er in mijn hart één groot oog open ging. Het voelde als een grote open ruimte waarin alles samen kwam in eenheid.
2 dagen later was ik op de cd presentatie van Elie Saz waar veel lieve kennissen uit verschillende kringen waren. Op het podium naast Elie schilderde kunstenares Pushpa een afbeelding van een man met ogen dicht. De hele tijd zag ik een werveling op het hartgebied. Op het allerlaatst verscheen een oog precies in het midden. Kippenvel.

Hart voor de aarde
Een ander moment waarop ik de magie van het hart zag gespiegeld was vorige week. Ik deed met mijn vader mee aan een ‘sport en spel-middag’. Een heel team medewerkers van Akzo-Nobel gaf enthousiast inzet vanuit een welzijnsproject dat door het bedrijf wereldwijd is opgezet.
De t-shirts die ze aan hadden troffen me. Dezelfde Shiva-blauwe kleur als dat de 2 Maria’s als achtergrond hadden gekregen. Een groot hart met een aardbol erin op de voorkant. Ontroering en kippenvel.

Geordende chaos
Ik leer steeds meer vertrouwen op de harmonie die verscholen licht binnen de ‘geordende chaos’. Er valt makkelijk te oordelen over de uiterlijke omstandigheden op aarde, toch is er een dieper liggende intelligentie werkzaam die ‘in gezamenlijkheid van de ziel’ aansturing geeft voor persoonlijke levensverhalen. Wondermooi om af en toe doorkijkjes te mogen ontvangen in het liefdevolle organisme dat we samen ‘zijn’.

Vrede en balans
Mijn huiswerk is voorlopig nog om te zorgen voor een kloppende balans tussen lichaam en geest, tussen binnen en buiten.
Ik mag dan een berg aan healing-technieken in de vingers hebben, als ik niet luister naar ‘waar mijn eigen ziel van gaat zingen’ loop ik mezelf voorbij en dat helpt niemand.

Het leven is goed voor me
Gisteren was ik deel in een Despacho-ceremonie ‘om de hoek’ in België.
Diego, de jonge sjamaan, herinnerde ons eraan dat we samen ‘familie’ zijn.
We openden een ruimte waarin we onze dankbaarheid en intentie samen in verbinding brachten. Van daaruit ontstaat een coherent veld verbonden met ‘het hart van alles’.

Dat is waar ik me thuis voel.  <3

De 2 Maria’s

Lorelei festival
Afgelopen februari kreeg ik opnieuw een rol als tempelhoedster voor het Lorelei festival dat in augustus plaats vond. Ik bedacht dat het fijn zou zijn om yantra’s te maken voor het hoedster-team. Dit om een mooie synergie te helpen stromen.
Het team vond het een leuk plan en zo ging ik aan de slag met 9 yantra’s.

De 1e 9 yantra’s

9 plus 5
Toen ik in april de yantra’s uitreikte was ik een hele ervaring rijker. Het bleek best pittig om een verbonden krachtveld te realiseren. De yantra’s kwamen elk op een eigen manier en ook onderling in stroming. Dat vroeg behoorlijk om bewuste aandacht en zorgvuldigheid.
De yantra’s werden begin april met een warm welkom ontvangen. Vanuit het kernteam hoorde ik een wens dat het fijn zou zijn als ik nòg 5 yantra’s zou maken. 1 voor mezelf, 1 voor de vuurhoedster, 2 voor het thema van dit festival: ‘de 2 Maria’s’ en 1 voor het festival zelf.

Een avontuurlijke uitdaging
Ik heb tijd genomen om te doorvoelen of ik deze wens kon vervullen. Tot dan toe had ik de yantra’s alleen op eigen intuïtie gemaakt. Ik voelde dat ik bevestiging nodig had vanuit de spirit-wereld om ‘ja’ te kunnen zeggen op deze uitnodiging.
2 ochtenden na de vraag voelde ik de yantra’s gedownload worden in de energie, ik nam dat aan als een ‘ja’. Vanaf dat moment durfde ik er mee aan de slag te gaan.

De eerste opzet

In etappes
De yantra’s voor de Maria’s zijn in etappes gemaakt. Als ik te snel ging was er te veel ‘magie’ in de lucht.
In juni, vlak voor ik naar Glastonbury vertrok werd ik ’s ochtends in alle vroegte wakker en voelde ik natuurwezens om me heen en mijn kamer rook naar bloemengeuren. Ik een uitnodiging om een eerste opzet voor de Maria’s te maken.
Uiteindelijk pas half augustus, een week voor het festival na een reis met mijn familie naar Noorwegen, bleek het tijd om de Maria’s echt op het doek te zetten.

Maria de moeder en Maria Magdalena

Lichtbom
Nadat de yantra’s afgerond waren ontstond er een grote schokgolf in mijn lijf en leven. Het voelde alsof alles opging in ‘het licht’.
Ik ben een paar dagen naar mijn lief ‘gevlucht’ en nadat ik weer terug kwam heb ik de yantra’s buitenshuis bewaard tot aan het festival.
Ter plekke hebben ze een week in de tempel gehangen, samen met de 14e yantra voor Lorelei zelf. Ze hebben daar hun Maria-energieën kunnen uitstralen voor de aanwezigen.

De yantra voor Lorelei door deelneemsters ingekleurd

Vurig
Zelf ben ik vlak voor het festival uit mijn rol als tempelhoedster gestapt. Mijn ruggengraat werd te vurig als ik lang bij de Maria-yantra’s in de buurt was.
Er is in de reis met de 14 yantra’s meer via mijn zenuwstelsel in stroming gekomen dan dat mijn lichaam op dat moment kon verwerken. Een leerpunt voor mij. Het zal even duren voor ik weer zo’n groot project onder handen neem.

Een nieuw begin
Mede door het maken van de Maria’s ziet mijn leven er nu heel anders uit. Ik ben vrij plots verhuisd naar ‘mijn lief’ in Etten-Leur. Mijn leven krijgt daarmee een heel nieuwe draai. Er is nu veel rust en ruimte om mezelf opnieuw uit te vinden.

De Maria’s zijn bij mij thuis. Ze hebben nog steeds veel uitstraling.
Pas eergisteren heb ik ze samen zichtbaar neergezet nadat ik ‘het gebeuren op het festival’ kon afronden voor mezelf. Voor die tijd brachten ze te veel vuur in beweging in mijn lijf.
Ik voel een stille uitnodiging die van ze uit gaat om vooral verder te gaan op mijn ‘pad van het hart’.

Hologram van Zutphen

Ik vraag me af of het toeval is wat er dan opeens gisteren gebeurde:

Inge Schultze, de huidige beheerder van ‘Zussen rond Zutphen’ een sisterhood-cirkel voor de regio welke ik 5,5 jaar geleden initieerde, heeft op facebook een oproep gedaan en een nieuwe groep gemaakt voor beheerders van ‘Zussen-groepen’ door het hele land. Haar initiatief wordt met veel enthousiasme en nieuwe initiatiefkracht omarmd. In één dag tijd zijn er in heel Nederland een heel aantal regionale Zussen-groepen ontsproten.
Superfijn! Dank je wel Inge <3

Al wat je hoeft te doen is trouw zijn aan je eigen lieve hart…. <3