Maandelijks archief: december 2016

Lief meisje

15 voor Swami NardanandAfscheid
2016 is voor mij een jaar van afscheid nemen geweest, van gehechtheid aan mijn verhalen. Ze spelen welzeker nog door me heen. In verschillende voorvallen wordt helder de samenhang getoond van mijn levensweb en is zichtbaar hoe de intenties die ik als kind had nog steeds mijn leven kleuren.
Maar met het huiswerk dat ik mezelf gegeven heb om de Kalavahana (een waterritueel uit de Sri Vidya tantra om de kosmische blauwdruk in het lichaam te heractiveren) te leren en 108 Sri Yantra’s te maken voor mensen om me heen is mijn werkelijkheid in een heel nieuw daglicht komen te staan.

Kali-droom
Een kenmerkend keerpunt in het hele proces was voor mij een droom die ik in september kreeg. Ik droomde dat ik in een groepstraining was terecht gekomen waar een mannelijke leraar les gaf. Al aan het begin van de samenkomst riep hij me bij zich. Toen ik voor hem stond werd zijn gezicht als een leegte, nog zwarter dan de nacht. Ik vond het spannend om te zien. Hij zei me: ‘Jij bent een lief meisje’. Ik flapte er zonder gene uit: ‘Ik vind jou eng’. Vanuit de zaal achter me voelde ik een grote ontsteltenis opwaaien. ‘Zoiets zeg je niet tegen de leraar’ en tegelijk wapperde de leraar met zijn handen als gebaar dat ik weer de zaal in mocht gaan.
Toen ik me omdraaide was de hele zaal getransformeerd naar een ruimte waarin allerlei situaties van het leven plaats vonden. Ongelukken, achtervolgingen, tantrische rituelen, van alles. Maar het was alsof ik er geen deel meer in was. Ik voelde dat ik als vanzelf door een licht van achter in de ruimte weg getrokken werd uit de situatie. Zo werd ik wakker.

Anders
Na deze droom volgde een flow waarin de boodschap van de droom keer op keer weer terug kwam.
Nu ruim 3 maanden verder en zeker zo vlak voor het nieuwe jaar zie ik dat mijn leven zich drastisch aan het bijstellen is.

IMAG0223_2Lief meisje
Ik ben mijn hele leven nogal rigide geweest in het zoeken naar ‘de kloppendheid’ van het mens zijn. Boos op de hele wereld om wat de mensheid er van bakte. Die boosheid heb ik aardig op mijn bordje gekregen. Het leven heeft me doorkneed, gebroken, gekust, geliefd, ontworteld, gespalkt, bespot,  gefopt, geleerd, gelauterd, weg gevaagd, gekoesterd en beknipoogt. Onderuitgehaald en weer overeind geholpen. Ik vermoed dat het dit zal blijven doen (gelukkig in steeds mildere vorm) tot aan mijn laatste ademteug en dat is helemaal prima. Ik ben meer en meer van het spel gaan houden. Al oefenend leer ik door de spiegel heen kijken en groeit nieuw perspectief. Een prachtig perspectief op een avontuur dat ‘leven’ heet.

Onvoorspelbaar
Een paar weken terug vertelde ik mijn lief nog: ‘Mijn leven slaat nergens op’. Zo lijkt het soms. Als ik dan links zeg, doet het leven rechts. Alles lijkt dan onvoorspelbaar tegen elkaar in te bewegen om vervolgens weer als een prachtig kunstwerk samengevoegd te worden.
Als mijn lijf wil blijven staan, dan blijf ik staan. Ik heb leren volgen. Als ik daar met mijn hart bij blijf, dan vind ik vanzelf meer en meer afstemming met ‘de harteklop’ van pacha mama.

Gelijk of geluk
Ik heb er meer mee leren leven dat leven soms, of misschien zelfs vaak, niet eerlijk lijkt. Ieder mens heeft echt een totaal eigen dans uit te dansen tussen de polariteiten in zichzelf. Waar ik eerst vooral naar buiten keek om er voor anderen te zijn, om ‘de wereld’ te redden, daar voel ik nu dat het leven me vraagt om de komende tijd vooral naar binnen gekeerd te blijven. Dicht bij mezelf en van binnenuit verbonden met al dat is.

Nieuw jaar, nieuwe wegen
Mijn intentie voor 2017 is dan ook: Zelfzorg en onderzoeken hoe mijn leven verder vorm wil krijgen. Niet meer op basis van de aannames die ik als kind de wereld in heb geholpen maar vanuit de vrije ruimte van zijn.

Misschien ontmoet ik jou in die ruimte van zijn….. Want al ben ik dicht bij mij, als je resonantie voelt met wat ik te bieden heb, ben je natuurlijk van harte welkom.

Ik wens je een prachtig jaar waarin jouw vele kleuren voluit mogen gaan stralen.
Warme groet, Annemieke <3