Maandelijks archief: februari 2016

“HELP!”

munch-edvard-de-schreeuw-ca-1893“HELP!” heb ik als kind geroepen van binnen toen ik via Gaya’s ogen mee mocht kijken in het script waar mijn wereld in verstrikt leek te zitten. Een groot moloch van misbruikende, manipulerende, onrechtvaardige en vernielende praktijken liet ze me zien van wat mensen de aarde aan deden. Ik mocht ook zien hoe er een grauwe waas leek te hangen voor de ogen van veel mensen. Ze leken gehypnotiseerd door een onbekende macht die helemaal niet wilde dat mensen hun bezieling leefden. Het leek zelfs levensgevaarlijk te zijn om je ware identiteit te tonen. Ik moest me verbergen, onzichtbaar worden.

Ik weet niet waarom het gebeurde, maar het gebeurde. Ik voelde me verantwoordelijk, voor al die mensen. Ik voelde me verantwoordelijk voor de aarde.

Profeet
‘HELP!’ ben ik als kind maar ook nog als volwassene blijven uitroepen naar het leven. Ik wilde helpen waar mogelijk maar ik was leeg. Er was niet zo veel te geven. Ik riep ‘HELP!’ naar God, ik riep “HELP!’ naar de engelen, naar sterrenwezens. Ik probeerde mensen mee te krijgen in mijn droom om te veranderen maar ik scheen in een heel ander verhaal verwikkeld als anderen. Niemand leek oor voor me te hebben.
Ik zocht naar mogelijkheden om mijn bedrading als mens weer kloppend herverbonden te krijgen. Dat was soms spannend. Waar ik ruimte zag om mijn innerlijke chaos weer in harmonie te transformeren, daar leek voor een ander soms juist een warboel te ontstaan.

fenixLevend verbranden
Ik ben in bewustzijn tot op grote hoogte gereisd (waar heilige geometrie de bouwstenen voor bewustzijn geeft) om daar mijn oplossingen te vinden. Maar om met deze kennis en inzichten in mijn lichaam te leven, dat was lastig te realiseren… Als je je met zulke grote levenstaken bezighoudt zonder een gezond netwerk om je heen verbrand je levend als je weer terug op aarde wilt komen.
Mijn kundalini-energie heeft overuren moeten draaien de afgelopen jaren om alle informatie te kunnen kanaliseren en te aarden door mijn lijf heen. Nu mijn netwerk zo goed als hersteld is wordt dat steeds minder een uitdaging.

beautyGeordende chaos
Afgelopen december op een training in SNR zat ik met een teacher te praten. Een fijn gesprek. Na afloop zei hij me: ‘Je hebt een prachtige vrouwelijke energie, maar zodra je je mond open doet komt er chaos uit. En je kunt maar beter niet meer praten over de onderwerpen waar we het over hadden. Je kunt je beter met lichtere zaken bezig houden.’
Het is 1 van de vele voorbeelden geweest waarin ik ontdekte dat de waarheid van de één niet de waarheid van de ander hoeft te zijn. Ieder mens heeft verschillende aansturings-systemen. Mijn persoonlijke systeem is complex door het vele zoeken en de vele antwoorden die op mijn zoeken zijn gekomen. Maar chaotisch, dat is het eigenlijk juist niet. Mijn leven is deel in een meesterlijke fijnzinnigheid welke me keer op keer verbaast. Mijn pad loopt meestal heel mooi synchroon met het bouwplan voor vernieuwing van de aarde.

Geboren worden
Het zijn uitdagende jaren geweest, de jaren waarin ik ver moest zoeken om in mijn wilde wanhoop iets te bakken van ‘mens zijn’. Samen met dat ik riep om hulp voor de aarde groeide ook de nood voor mijzelf…. Ik werd me bewust dat als je de hele aarde in je systeem opzuigt om haar te dragen als een Atlas het ook een flink uitdagende bevalling is als je haar op een nieuwe manier geboren wilt laten worden zoals je dat voor jouw persoonlijke verhaal kiest…

Inwijdingsweg
Ik ontdekte dat het leven een inwijdingsweg in zich draagt. Er is voor ieder mens een kans om alle projecties die je eerder had over leven, weer terug te geven aan de bron van waar het vandaan kwam. Je kunt jezelf opschonen tot je weer in dezelfde onschuld leeft als het moment waarin je je oorsprong vond. Er is altijd een schone lei in ons aanwezig.
Dit opschonen van de ziel gaat niet over 1 nacht ijs. Het vraagt tijd en aandacht. Het resultaat van je innerlijk werk is dat je een enorme dankbaarheid ontvangt. De aarde, alles wat op haar leeft, de hele kosmos, is dolblij met mensen die hun prachtige menselijke kwaliteiten gebruiken om ziel en lichaam met elkaar in harmonische afstemming te brengen en te houden.

Van rups naar vlinder
Mijn persoonlijke systeem is inmiddels weer in balans gekomen. Mijn organisme heeft een gezonde biotoop voor zichzelf kunnen vormen en waar mijn vleugels verkreukeld waren, daar vouwen ze zich gestaag meer open om te dartelen.
Ik ontmoet steeds meer mensen die dezelfde weg gegaan zijn als ik: ‘van rups naar vlinder’. Elke vlinder-mens heeft op heel eigen wijze ontmoetingen gehad met ‘oersoep’. Heeft een oplossen in ‘eenheid’ ervaren voor er weer een kop en staart te vinden was aan het unieke wezen dat ze zijn…

groene vlindertjesOvervloed
Vlinders herkennen elkaar. Ze hebben hun binnen- en buitenwereld in balans. Ze kennen de dans tussen uitzenden en ontvangen. Ze weten dat hun brandstof hun passie is en dat juist in de eenvoudige overgave aan het leven zo veel wonder en overvloed te vinden is.

Je hoeft geen lijdensweg gehad te hebben om een ‘vlinder’ te zijn. Sommige mensen hebben de sleutel naar een ruimer bewustzijn in een oogwenk gevonden en weten zich razendsnel te transformeren. Nog weer anderen leven van jongs af aan al in bliss en balans of hebben helemaal geen nieuwsgierigheid naar wat er meer mogelijk is als mens op aarde. Er is daarin geen goed of slecht. Het ‘is’.
Ieder mens blijkt een uniek verhaal met unieke mogelijkheden, unieke uitdagingen en unieke kansen. Afhankelijk van de factoren (DNA, time and space, keuzes, netwerken, etc.) heeft ieder mens een heel eigen speelveld. De kunst is om daarin echt vrij samen te leren spelen. ‘Als God in Frankrijk’. Ik weet zeker dat die ervaring uiteindelijk voor ieder mens voor handen is.

Hulp
Hulp is gekomen…. Sterker nog, leven is enorm dankbaar voor de hulp die ik heb willen geven. Een mensenlichaam bewonen blijkt een kunst voor veel liefdevolle wezens in de ongeziene wereld.
Ik ben ingezet als intermediair, een bruggenbouwer tussen oud en nieuw. Als ik terug kijk zie ik dat geen les in mijn leven onbenut is gebleven. Er is al van kinds af aan een dialoog geweest tussen mijn persoonlijke brein en ‘het multibrein’: een grote database aan informatie waarin ieder wezen dat in eenheid leeft samen ‘thuis’ vindt.

Vraagtekens en schrik
Er zijn tests geweest en reboots. Ik heb op sommige lagen in bewustzijn wezens flinke vraagtekens zien hebben over de complexiteit van mijn geheel. Ik heb zelfs goeroes die in de ether om me heen waren zien terug schrikken als ik nog een beetje verder mijn ‘vleugels’ uitsloeg als dat ze verwachtten dat mijn reikwijdte zou zijn. (Tijdens de laatste dag van de 1e vipassana, 2 jaar terug, gebeurde dat nadat we weer mochten praten en onze energie weer naar buiten kwam. Ik stond onder de douche en rekte me uit. Het ene moment zag ik de Tibetaanse Lama’s juichen om wat ze zagen, het volgende moment zag ik angst op hun gezicht en doken ze weg. Ze schrokken van natuurwezens, draken en andere collectieve schaduwen die door moeienis op aarde zijn ontstaan)

Puur en samen
Mijn ziel is zo ver gereisd in bewustzijn dat geen enkele menselijke identificatie haar nog hinderde puur ‘leven’ (is puur liefde) te zijn. Los van verstoring van manipulerende autoriteiten die ik waarnam in parallelle werelden. Ik heb me als kind vrij gegeven aan Gaya om haar bij te staan. En Gaya heeft geantwoord op mijn wens om hulp, sterrenrassen hebben geantwoord, leven heeft geantwoord.

Als mens stond ik schijnbaar alleen. Ik kon er niet over delen doordat mijn zenuwstelsel te kwetsbaar was om mijn ziele-avonturen in verbinding te brengen. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die mijn verhaal herkennen. Dat maakt dat ik steeds openhartiger kan schrijven over hoe mijn bewustzijn zich heeft gevormd.

Zucht van verlichting
Ik vraag nog altijd om hulp aan het leven, met gemak en plezier zelfs. De toedracht is veranderd. Als ik sessies geef vraag ik vriendelijk aan mijn gidsen en engelen of ze de karmische ruis uit iemands systeem op willen ruimen. Ik voel dan een zucht van verlichting door de cliënten gaan.
Soms mag er in een sessie veel gebeuren. Soms is er meer tijd nodig om de complexiteit van het bestaan tot een nieuw evenwicht te brengen. Ik weet nooit precies wat er zal gebeuren. Ik ga altijd er van uit dat ‘alles’ mogelijk is. Dat brengt mooie wondertjes met zich mee.

earth dayOnderwijl geniet ik van de knooppunten in mijn leven. Die momenten waarop het goddelijke even de regie over lijkt te nemen en de aaneenschakeling van synchroniciteit zo verbluffend is dat mijn mensje zich even schuil houdt in haar holletje. Ik weet inmiddels dat mijn lijf in zo’n tijd heel hard aan het werk is om ‘de shift’ te kanaliseren. Als de rust dan weergekeerd is op alle lagen van bewustzijn, dan doe ik mijn luikjes weer open en blijkt mijn horizon opnieuw verandert. Zo groei ik meer en meer in de mens die Gaya voor me bedoeld heeft te zijn.

Wat hou ik van haar… Ze is de grootste liefde die ik ken. Ik ben deel in haar.

Gidsen op mijn pad

Ik voel me omringd met engelen en deva’s. Niet altijd, maar als ik me er op afstem is er altijd weer die stille stem van het leven en dat warme gevoel van omhulling om me heen wat me laat voelen dat ik welkom ben op aarde en dat ik veilig ben in een netwerk vol liefde.

Dat is niet altijd zo geweest. Ik heb me lang een vreemde eend in de bijt gevoel, een gebeten hond, een verzopen katje, een lelijk jong eendje of meer van dat soort ongemakkelijke soort wezens. Tòt op een moment toen ik begon te zien dat ik zelf verantwoordelijk ben voor waar ik ‘uithang’ in de ether ben ik beter gaan luisteren naar de stem van het leven in plaats van naar mijn eigenwijze veronderstellingen.

IJssel

Natuur als aanwijzer
In de tijd dat ik nog m’n spoor bijster was maar wel open stond om een pad te vinden begon de natuur me lessen te leren. Bijvoorbeeld tijdens de wandelingen langs de IJssel had ik ontmoetingen met de ongeziene wereld. Soms duidelijk waarneembaar, als wonderlijke spiegelingen van mijn gedachten en vreemde samenlopen van omstandigheden, soms als een stil fluisteren of invallende inzichten. Ook in de nacht had ik regelmatig avonturen waarin hulp van spirit duidelijk aanwezig was.
Mijn leven was in die tijd behoorlijk hectisch te noemen. Mijn moeder zei wel eens: “Je leeft wel 10 levens in 1.” Ik grapte dan terug dat ik er wel 6 miljard leefde. En zo voelde het soms ook… Ik voelde me zo betrokken bij alles wat er op aarde plaatsvond.
Mijn gidsen leerden me de vele angeltjes die ik in de wereld had gezet, met mijn projecties en super grote betrokkenheid, beetje bij beetje los laten. Steeds een beetje meer leefruimte kwam er voor in de plaats en steeds een beetje meer ‘meesterschap’ over mijn eigen domein. Daardoor voel ik me door de jaren heen steeds meer compleet en 1 met mezelf. 1 met de bron van al dat is, puur leven.

denk positiefUps en downs
Ik heb nog steeds een ‘grote bandbreedte’ in mijn reikwijdte mee te kunnen voelen met mensen. Of het nu hemel of hel is wat iemand bij zich draagt, als ik me er op afstem kan ik meevoelen en als het gewenst is ook (deels) opruimen.
Waar ik vroeger haast verdronk in een oceaan van gevoelens heb ik nu een keuze of ik mee wil voelen met iemand doordat ik heb geleerd dat ik wel ‘in’ de wereld ben maar niet ‘van’ de wereld. Ik laat anderen respectvol in hun eigen droom als mijn gidsen me geen ander signaal geven. Ik help niemand als ik ongevraagd mee ga resoneren met hun issues. Soms kan een mens beter zelf ontdekken dat iets ‘anders’ kan dan dat een ander het oplost zonder inzicht te geven.
Ik help uiteindelijk meer mensen als ik steeds opnieuw de verbinding levend houd met de bron van mijn bestaan. Puur licht, liefde en plezier. Dan straalt die hogere frequentie vanzelf door op anderen.


Net als breien
Mijn ziel vind het altijd fijn om wat hoger in de energie te vertoeven. Daar is het rustig en feestelijk, voelt de energie zacht en welkom. Toch heeft mijn aardse lijf hier en daar nog wat steekjes op te halen. Ik ben gaan zien dat het in dit levenspad hoort dat ik soms in de hoogte, soms in de diepte en meer en meer daar tussenin mijn verbindingen maak. Eigenlijk voelt hethartlemniscaat voor mij als weven, breien of misschien zelfs punniken met bewustzijn. ‘Insteken, omslaan, doorhalen en af laten glijden….’ en gaandeweg valt het weefsel dat ik brei samen met het net van licht rond de aarde… Een groot raster van bewustzijn waarin veel mensen samen weven in oa gebed en meditatie voor vrede en liefde voor iedereen.

Kiezen voor liefde
Het is een hele weg geweest om steeds dieper het lijden van de wereld los te laten. Steeds opnieuw vroeg het moed doordat het elke keer ook een beetje als sterven voelde. Als je je oude ideeën en verbindingen los laat kan het soms voelen alsof dat idee, dat deel van jezelf, ophoudt te bestaan. Het was fijn dat ik steeds meer begon te herkennen dat aan de andere kant van de keuze altijd weer een lichtere versie van het leven me stond op te wachten welke me verraste met ‘cadeautjes’: synchroniciteiten en grappige voorvallen die me lieten weten dat ik goed op mijn spoor zat. Waar deuren dicht gingen gingen er andere weer open. Als vanzelf.
Het heeft me heel bewust gemaakt hoe wonderlijk het web van leven is… Niets is eenduidig. Er valt eigenlijk helemaal niets te weten voor iemand. Als je zelf je leven harmonisch in beheer hebt, en in afstemming bent met het collectieve bewustzijn dat met liefde resoneert, zal je altijd de spiegel naar buiten helder blijven houden en kunnen je gidsen je heel makkelijk begeleiden ‘over grazige weiden’…. Hoe meer mensen dit doorvoelen en kunnen leven, hoe mooier de aarde wordt! 🙂

In je hart
Ieder mens heeft gidsen. Ook jij. En het is niet moeilijk om naar ze te leren luisteren. Ze wonen heel dichtbij. In je hart. Vanuit je hart ben je met alles wat in liefde leeft verbonden. Hoe fijn is dat! <3

Naga Kanja

naga kanjaRuim een jaar geleden kwam Naga Kanja in mn leven.
Ze nodigde me uit haar mee te nemen vanuit de winkel. Het duurde een paar dagen voor ik luisterde naar haar stille fluisteren in mijn hart. Toen ik haar betaald had en mee naar buiten nam voelde ik bij toverslag een wervelwind door me heen gaan en vanaf dat moment zag ik alles een beetje anders.

Magie
Het is 1 van de vele momenten geweest waarop de magie van het leven zichzelf aan me liet voelen. Soms was het spannend om me te openen en de energie van een voorwerp, mens of plek toe te laten. Maar beetje bij beetje ontdekte ik dat de essentie van alles in vele vormen en verhalen door ons heen beweegt en dat als je het lef hebt om mee te bewegen er zich een veel ruimere werkelijkheid openbaart.

vlinderblaasIntentie
Magie is lang iets geweest wat geheim was. Er zat een flink taboe op. Ik heb zelf ook lang veel angst gevoeld voor magie. Ik zag vaker de schaduwkant ervan zich ontvouwen dan de opbouwende kracht die in het wonder van leven zo voelbaar is.
Ik heb vaker beschreven dat ik me lang een tovenaarsleerling voelde met alles wat ik van kinds af aan door mijn intenties in het spel bracht zonder te weten wat de consequenties van die intenties zouden zijn. Hoe mooi je wensen voor de wereld ook mogen zijn, elke wens brengt een rimpeling in het veld en brengt balletjes aan het rollen waar je ze misschien nooit zou hebben verwacht. ‘The butterfly effect’. Alles is met elkaar verbonden. Een bezielde wens in Nederland kan in Tibet een aardverschuiving veroorzaken.

Paradijs
Door de jaren heen heb ik geleerd dat magie er altijd is. We kunnen niet zonder want leven IS magisch. De kunst is om beetje bij beetje de kunst van leven, de kunst van mede-schepper in een magische werkelijkheid te zijn, in beheer te kunnen nemen.
Dat is eigenlijk helemaal niet moeilijk, maar vraagt in deze tijd wel aandacht. Onze collectieve mind is door de eeuwen heen flink op hol geslagen en het is belangrijk dat er weer meer harmonie ontstaat om onze magische, goddelijke oorsprong, te kunnen doorvoelen en hanteren. Zo kan paradijs zich weer makkelijker manifesteren op aarde.

Naga Kanja inspireert me nog steeds en helpt me in mijn praktijk om mensen weer in verbinding te brengen met hun magische natuur. Als ziel en lichaam samen stromen zijn wonderen mogelijk. Dan kan het goddelijke vrij bewegen door de mens.

Ik gun dat ieder mens.