Maandelijks archief: april 2015

Wat geweest is, is geweest….

20150327_112916Regenboogbrug
3 weken geleden stond ik nadat ik de sleutels van mijn huis in Zutphen inleverde nog even langs de IJssel geparkeerd, vol van alle indrukken. Er kwam een vriendin langs fietsen. Terwijl we spraken ontstond een prachtige regenboogbrug over de rivier. Het voelt nog steeds als een afscheidsgroet van de Zutphense deva’s….  <3

IMAG0223_2Oase
In Overveen ontvouwt zich een nieuw verhaal. Alles is anders. Mijn woning staat op een druk verkeerspunt en dat vraagt me om goed gecenterd te blijven. Wel een goeie oefening voor iemand die haar aandacht het liefst verstrooide om haar heen. 😉
De praktijkruimte voelt daarentegen als een stille vredige oase. Dat is super. De massages die ik nu weer geef nodigen uit om steeds dieper in een fijne afstemming te werken. Heerlijk. (Grappig is dat nu na mijn avontuur met ‘Zussen rond Zutphen’ de verhuurder van de praktijkruimte ‘Broers’ heet. Dat maakt me wel aan het lachen. 🙂 )
Ik merk aan alles dat ik liefdevol ondersteund wordt, ook vanuit de ongeziene wereld. Tegelijk voel ik me uitgedaagd om mezelf opnieuw uit te vinden. Nu ik los van Zutphen kom mag ik van binnen ook veel los laten en dat geeft een gevoel van geluk afgewisseld met groeipijn.

recognizeDoen waarvoor ik kom
Lieve Haarlemse vriendinnen hebben me een warm welkom gegeven. Dat deed me goed en maakt dat ik me al thuis kan voelen. Een paar kaartleggingen die ik ontving lieten zien dat het tijd is om ‘te doen waar ik voor gekomen ben’. Hoe dat er uit gaat zien? Dat is ook voor mij nog een verrassing.

IMAG2369Loslaten
Eerst is het tijd om me los te weken van mijn oude verhaal. Van de week ging dat er best heftig aan toe. Ik hoorde dat mijn tuin die ik in Zutphen 11 jaar vol liefde verzorgd heb helemaal kaal gehaald is. Er komen betontegels voor in de plaats. Een grote blauwe regen die er stond, vlak voor haar uitbundige bloei, is verdwenen. De roze meidoorn waar ik ‘bloedzussen’ mee ben geworden nadat ik haar 9 jaar terug pootte: Weg. Zo worden mijn sporen uitgewist en voel ik me nog een beetje dieper ontworteld.

berusting-godishaHet veilige nestje
Niet alleen de tuin is verdwenen. De stad Zutphen zelf krijgt ook een nieuwe rol in mijn leven. De Zussen-community die ik 3 jaar terug heb geïnitieerd tiert welig. Het is prachtig om te zien hoe vrouwen met elkaar mee bewegen en elkaar inspireren. Ik voel me diep dankbaar dat ik aan de wieg heb mogen staan van deze kraamkamer voor ‘de nieuwe tijd’. Vorig jaar al, rond deze tijd, voelde ik dat het leven een andere rol voor me had bedacht, de stad uit. Uit ervaring weet ik dat ik daarin gewoon te volgen heb wil ik blijven gedijen. Maar af en toe kan ik wel verdrietig zijn dat ik niet lekker in het warme nest heb kunnen blijven rusten. Ik was me graag meer thuis gaan voelen in de stad, maar altijd weer dreef iets me verder. Pas nu ik in Overveen woon voel ik een diepere rust inklinken. Misschien doordat ik weer terug ben bij mijn roots. Misschien doordat ik een nieuw hoofdstuk open en op een andere voet verder mag gaan. Van binnen, in mijn hart, voel ik dat het klopt. De wondertjes op mijn pad, het ervaren dat mijn tijdloze zielenessentie zich met meer gemak manifesteert en  uitspreekt… Het geeft me vertrouwen voor de toekomst. Ik zit goed op m’n padje.

IMG-20150415-WA0004Reboot
Nog meer wordt los gelaten. Een essentieel deel van de bestanden bleek eergisteren na het formatteren van mijn pc verdwenen. De backup bleek niet zorgvuldig genoeg bewaard te zijn. We hebben een deel kunnen achterhalen, een ander deel moet opnieuw geconstrueerd worden. Eerst was ik daar nogal luchtig mee maar gisteren kwam toch de schrik los. Op 1 dag tegelijk ontworteld van tuin en van digitale database. Het voelde even als een complete reboot van mijn systeem. Fijn dat een bezoek aan de zee me in diepe verbinding met ‘zijn’ had gebracht voor ik het nieuws hoorde. Dat gaf dat ik makkelijker deze uitdagende ontdekking kon ontvangen.

fly above stormVertrouwen
Dan ben ik dankbaar dat ik heb leren vertrouwen op het leven zelf… Zorgen maken heeft geen zin en het extra werk dat er is maakt ook veel helder. Tijd om alles opnieuw op te zetten. Een duidelijker kader te geven. Tijd om met een gerichtere focus mijn werk neer te gaan zetten. Dat ik dan gisteravond een uitnodiging kreeg om in Engeland een meerdaagse workshop te gaan geven om mijn manier van werken door te geven doet me dan goed.

pinkskyOn the wings of the eagle
Soms is het even wennen als ik na een periode heel gericht zijn (zoals de afgelopen maanden met de verhuizing) weer in de ruimte van ‘niet weten’ aanlandt. Van de klif geduwd kan ik me dan voelen. Het piepkuikentje in mij voelt zich dan soms nog wat ontgoochelt, een beetje verdwaasd met alles wat er los komt in mezelf.
Toch voel ik dat mijn vleugels steeds krachtiger wieken. Ze zijn nu sterk genoeg om een eigen weg te gaan. Waarheen ze me brengen? Dat weet ik niet…. ‘Circling the universe’ blijkt voor mij steeds dichter bij mezelf, in mijn eigen velletje. Ik hoef niet zo ver te gaan om heel ver te kunnen reiken. Onderwijl wijst het leven me de weg. Stap voor stap.

Vrede groeit, in mij en in de wereld om me heen. Dankbaar

Paasbest genieten!

rebelion is loving your bodyVandaag ben ik niet vooruit te branden. Het is duidelijk tijd voor zelfzorg! Na 2 maanden stevig doorwerken zowel door de verhuizing als ook voor de trainingen is het tijd om weer dieper te landen in mezelf.

Dralend door het huis neemt mijn lichaam alle tijd om zich in het zonnetje te laten zetten. Uit ervaring weet ik dat ik niet harder moet willen lopen dan wat ik doe. Er is een bepaalde magie in de lucht… De godin in mezelf roept zich wakker om geëerd te worden. Grappig is dat wel, want in dit nieuwe huis is ze nog niet eerder te voorschijn gekomen. Ze is blij zichzelf hier aan te treffen.

Ik geniet er van… Dit is wat mijn lichaam nodig heeft. Het af en toe stil staan bij wat zich stilletjes van binnen uit aan mij openbaart. Een verbinding maken met diepere lagen in mezelf. Tot nu toe heeft me dat altijd meer harmonie gebracht en groeikracht voor de dingen waar ik in mijn dagelijks leven mee bezig ben.

waterwoman1Een mooi moment zo met Pasen… Voor de spirituele diehard in mezelf die zich lang met Christus vereenzelvigd heeft is deze tijd jaren lang een periode geweest van sterven en opnieuw geboren worden. Gelukkig steeds minder lijdzaam…
Nu ik weer stevig in mijn natuurlijke essentie gegrond ben hoef ik niet meer zo zeer te sterven om me toch opnieuw herboren te voelen. Heel fijn is dat!

Ik volg vandaag dus mijn eigen flow en laat me leiden de komende dagen… Dieper met mijn zielezelf verbindend, genietend van wat het leven me brengt. De magie neemt me mee, en ik volg vol vertrouwen…. <3