Maandelijks archief: augustus 2014

Your past is just a story

Lang verhaal… (moet er even uit…)

Mijn leven hangt aan elkaar van rare samenlopen van omstandigheden. Ik ben er inmiddels aan gewend maar soms schrik ik toch.

Mijn vader en ik hebben een grote strijd moeten leveren om oude karmische stukken op te ruimen. Hij is nogal dominant, autoritair en Calvinistisch van aard en ik juist kom juist uit een spiriwiri wentelteefjes oneness-sfeer van ‘love, light and harmony’.

Van baby af heldervoelend heb ik behoorlijk geleden onder de strijd die er altijd tussen mijn ouders is geweest. Zij dachten dat hun relatie normaal was en deden dat naar buiten toe geloven, maar voor mij als hsp-puppie was het behoorlijk de hel.
Heel jammer om te moeten toegeven als je je ouders liefhebt tot op hun bot en hun goede intenties ziet. Ze zaten vast in hun script en hadden geen mogelijkheid het anders te doen.

2 jaar terug heb ik mijn ouders uit de ouderlijke macht gezet. Ik kon het niet meer op brengen om mee te spelen in hun soap-drama. Daarna zag ik mijn vader pas weer afgelopen mei.
In het kwartier dat ik hem zag deelde hij binnen 5 minuten de volgende zin met een serieus gezicht: ‘Mannen staan boven vrouwen, dat is al zo vanaf het begin van de schepping’. Ik was flabbergasted. Te verbaasd om te reageren, maar toen ik de deur uit was ontplofte ik bijna. In die 2 zinnen was ongeveer de giga-worsteling gevat waar ik me uit heb moeten vrij maken.
Ik was heel blij dat ik zo weg kon lopen en me vrij voelde mij te zijn… Ik hoef nooit meer iets te doen wat niet goed voelt om mijn vader ‘gelukkig’ te maken. Mijn innerlijk kind was geraakt en tegelijk dolgelukkig. Ik heb nu echt mijn leven in eigen hand.

IMAG2915Onderwijl gniffelde ik de afgelopen weken dat ik, nu ik sinds vrijdag in Haarlem leef, op de landkaart gezien boven mijn vader sta, symbolisch gezien.
Nu mijn vader en zijn vader binnenkort jarig zijn kwam er afgelopen donderdag een opwelling hem te schrijven. Ik schreef dat als hij zijn mening en levenshouding vast wil houden dat ik dan geen behoefte voel om verder te investeren in hem. Zonde van mijn kostbare tijd.
2 dagen later op een verjaardag van een vriendin trek ik een kaart wat mijn tijd in Haarlem me zal brengen. Ik trok ‘breakthrough’. Zo voelt het ook, blij ben ik daarmee.

Gisteren verhuis ik mijn spullen van Zutphen naar hier met een heerlijk lieve vriendin. Ik krijg een voicemail van mijn moeder die ik thuis afluister: ‘Je vader heeft vannacht een tia gehad en ligt in het ziekenhuis met hartritme-stoornissen’. Oh, denk ik… en ik denk aan de brief die ik stuurde.

change the model, change realityVanmorgen kijk ik langs mijn facebook-tijdlijn en zie een post die ik half juni deed ook schrijvend vanuit de onmacht naar mijn vader. ‘Je kunt een probleem nooit oplossen door te vechten tegen de bestaande realiteit. Maak een nieuw model dat de oude versie overbodig maakt’…. Dat is precies waar ik mee bezig ben geweest de afgelopen jaren. voor mezelf en voor anderen… Niet in mijn uppie, maar samen met giga veel mensen om me heen die steeds meer thuis zijn in een gezamenlijke flow van vernieuwing. Daar ben ik zo gigantisch dankbaar voor!

Als ik kijk naar het model op de foto valt opeens de ‘breakthrough’ kaart me in. Het zelfde model zie ik achter de persoon op de kaart staan. Alsof ik door alle barrières heen breek en dat het nu echt tijd is het nieuwe model te gaan ontvouwen. Ik zie het zich ook manifesteren op facebook: We’re ready for it! De stem van verandering wordt steeds duidelijker…

Mijn vader, zijn linker (vrouwelijke) kant heeft een knauw gekregen. Hij is voorlopig nog niet de oude. Ik neem het feit dat het precies nu gebeurt is maar liever niet te persoonlijk. Ik zie het liever als een nieuwe kans om elkaar te gaan ontmoeten. Wie weet wat dit proces bij hem in beweging brengt…

Het ontroert me.
Mijn gevecht met het patriarchaat middels de moeite met mijn vader, jaren en jaren lang. Het is een heel ander verhaal geworden. Juist het leven vierend en integer luisterend naar waar ik blij van wordt komt er steeds meer oplossing in oude vetes en patronen.
Zelf thuis gekomen in de zachte kracht van het heilige vrouwelijke weet ik dat ik niet een dader of slachtoffer ben maar eerder een avonturier in een wereld vol wonderlijke samenlopen van omstandigheden. Soms schrik ik nog wel van wat er zich manifesteert. Dan weet ik dat ik een krachtige dromer ben.
De liefdevolle communicatie die ik ervaar met het leven zelf en mijn steeds weer terugkerende intentie om liefde en harmonie te brengen in de wereld om me heen geven me vertrouwen dat het niet mijn jarenlange onderdrukte boosheid naar mijn vader was die hem nu gestraft zou hebben. Het enige wat ik deed was hem zijn eigen verantwoordelijkheid terug geven.
En sowieso, ben je een praktische realist, dan was deze samenloop van omstandigheden toch gewoon ‘toeval’ en zijn de verbanden die ik zie gewoon ‘vergezocht’?

freedomIk ga zo lekker naar de zee. Me lekker schoon spoelen. Steeds minder ouwe koeien mee te dragen. Ik ben er helemaal klaar mee. Vanaf nu leef ik lekker in het nu, vrij als een vogel. En woensdag maar eens bij mijn vader op bezoek. Eens kijken hoe zijn pet nu staat… Want eerlijk, ik hou heel veel van hem, precies zoals hij is.